แหล่ง shopping
   สินค้าจากร้านค้า
Lacsal Serum ลดการอุดตันของรูขุมขน พร้อมกับลดรอยแดงดำ ลดรอยคล้ำริมฝีปาก
ดูขนาดรูปภาพจริง
LG เครื่องซักผ้าฝาบน ขนาด 12 KG.
ดูขนาดรูปภาพจริง
tween mandelic10 รักษาสิวไม่มีสเตียรอยด์
ดูขนาดรูปภาพจริง
Joy Racing Wheel "Thrustmaster" Ferrari Red Legend Edition C0003 - 280959
ดูขนาดรูปภาพจริง
สเปรย์เคลือบแก้วกราฟีน ROCKZ G HYBRID SET D เงาสุดขีด+กันน้ำ
ดูขนาดรูปภาพจริง
ตุ๊กตาอัดเสียง Doraemon 10 นิ้ว
ดูขนาดรูปภาพจริง
ลำโพงบลูทูธ Wireless Speaker Bluetooth ไร้สาย ถั่วเขียวมอนสเตอร์ มินิ สเตอริโอ ขนาดพกพา
ดูขนาดรูปภาพจริง
ชุดราตรีเด็กกรุ๊ปโต(พร้อมส่ง)
ดูขนาดรูปภาพจริง
CI&SI-1531 เสื้อแขนสั้น มิกกี้ Chanel สีดำ/สีแดง
ดูขนาดรูปภาพจริง
Real Hair 5 กล่อง (เรียวแฮร์ เซรั่มปลูกคิ้ว หนวด เครา จอน)
ดูขนาดรูปภาพจริง
Real Hair 4 กล่อง (เรียวแฮร์ เซรั่มปลูกคิ้ว หนวด เครา จอน)
ดูขนาดรูปภาพจริง
Reebok เสื้อยืดคอกลมสีม่วงเข้ม ไซส์ S ของมันต้องมี
ดูขนาดรูปภาพจริง
Revitox Creme ครีมหน้าเด้ง โบท๊อก
ดูขนาดรูปภาพจริง
Real Hair : Natural Hair Spray 50ml. (เรียวแฮร์เนเชอรัลสเปรย์)
ดูขนาดรูปภาพจริง
พระขุนแผนพรายกัญญา พรายแม่นิด เนื้อลองพิมพ์ ฝังตะกรุดเงิน ญาครูจุณฑ์ เสนาสนะวัตร์ป่าเจ้าสัว อุบลฯ
ดูขนาดรูปภาพจริง
แคปชูนไอเฟล
ดูขนาดรูปภาพจริง
Coach F76636 Town tote in signature canvas
ดูขนาดรูปภาพจริง
เสื้อเชิ้ตพิมพ์ลาย
ดูขนาดรูปภาพจริง
Car Camera "Magic Tech" G-30
ดูขนาดรูปภาพจริง
รับติดตั้งพื้นอีพ็อกซี่ พื้นโรงงาน
ดูขนาดรูปภาพจริง
สกรีนฟอยด์
ดูขนาดรูปภาพจริง
ชุดลำโพงพกพาพร้อมไมโครโฟน
ดูขนาดรูปภาพจริง
เตียงนอนไม้ 6 ฟุต
ดูขนาดรูปภาพจริง
ลำโพงบลูทูธ Wireless Speaker Bluetooth ไร้สาย HPJBL สเตอริโอ ขนาดพกพา
ดูขนาดรูปภาพจริง
Real Hair : Hair Set 2 Set มี 4 ชิ้น (เรียวแฮร์ : ดูแลปัญหาผมร่วง ผมบาง ศีรษะล้าน)
ดูขนาดรูปภาพจริง
 
เรื่องย่อละคร ตามบทโทรทัศน์
 

สุสานภูเตศวร [ ตอนที่ 21 - 24 ]
 

จำนวนคนเข้าชม : 698 ครั้ง            update : 30/3/2009
   
   
  สุสานภูเตศวร 21  
 นิลพัตราชวนชีวิตไปเล่นน้ำที่ลำธาร เธอจงใจให้ชีวิตเห็นสร้อยตรีพักตราสูรที่คอเธอ เมื่อชีวินกลับมาก็เล่าให้เจ้ยฟัง และในเย็นวันนั้นนิลพัตรก็ชวนชีวินกับเจ้ยออกไปเดินเล่นในป่า ด้วยความโลภของทั้งคู่ ที่ต้องการสร้อยตรีพักตราสูร ทำให้ไม่รู้ว่าความตายกำลังรอทั้งคู่อยู่
 นิลพัตรกลายร่างเป็นตรีพักตราสูรจับตัวชีวินและเจ้ย ทั้งคู่ชักปืนออกมายิง แต่ไม่อาจทำอะไรตรีพักตราสูรได้ ซ้ำตรีพักตราสูรยังสร้างภาพมายาหลอกชีวินกับเจ้ยให้เห็นสมบัติของอโฆราลัย จากนั้นก็จับทั้งคู่แขวนบนต้นไม้ห้อยหัวลงมายังทรัพย์สมบัติที่กองอยู่ข้างล่าง เลือดไหลออกมาจากตา หู จมูกและปากของทั้งคู่ เป็นการเซ่นสรวงบูชาตน
 ทุกคนที่ได้ยินเสียงปืนต่างพากันตกใจ ไม่นานนิลพัตรก็วิ่งเข้ามาหาทุกคน และโกหกว่าระหว่างที่เธอเดินอยู่กับชีวินและเจ้ย ก็ถูกลอบโจมตี นภศูลปักใจเชื่อว่าเป็นฝีมือของเทิดณรงค์กับพรานแก้ว แต่อัคคีกับมะแตนายกลับไม่คิดเช่นนั้น จุฑาเองก็ไม่เชื่อว่าเทิดณรงค์จะทำการเช่นนี้
 กลางดึก อัคคีส่งทหารปีศาจออกไปฆ่าเทิดณรงค์กับพรานแก้วอีกครั้ง แต่ก่อนที่ทั้งคู่จะพลาดท่าเสียทีให้กับทหารปีศาจ แผ่นศิลาก็หลุดออกมาจากย่ามของพรานแก้ว สำแดงอิทธิฤทธิ์จนทำให้ทหารปีศาจหนีกระเจิงกลับไปด้วยความหวาดกลัว
 ทางด้านนิลพัตรก็พาอัคคีกับมะแตนายเข้าไปในป่า ดูชีวิตกับเจ้ย พออัคคีกับมะแตนายเห็นก็ตกตะลึงไม่คาดคิดว่านิลพัตรจะโหดเหี้ยมถึงปานนั้น ไม่นานทหารปีศาจก็พากันกลับมารายงานต่ออัคคีว่าพ่ายแพ้ต่อเทิดณรงค์กับพรานแก้วมา อัคคีจึงลงโทษด้วยความโมโห นิลพัตรจึงบอกอัคคีว่า ไม่ต้องเกรงกลัวกาฬจักรอีกต่อไปแล้ว เพราะเธอกักขังกาฬจักรไว้เรียบร้อยแล้ว
 อัคคียืนเหม่อริมผา ใบหน้าขรึมเครียด สักพัก มะแตนายเข้ามา
 "เหตุไฉนพระองค์ถึงมาอยู่ที่นี่ลำพัง ไยไม่ทรงพักผ่อนเพคะ หรือพระองค์กำลังทรงปิติยินดีที่กำลังจะได้อาณาจักรคืนกลับมาอีกครา พร้อมกับนิลพัตร ราชินีคู่ใจ จนมิอาจข่มตาให้หลับลงได้"
 "นิลพัตร นางเปลี่ยนไปมาก" อัคคีเอ่ยออกมา
 มะแตนายมีแววเย้ยในดวงตา ทั้งรักทั้งเจ็บปวด
 "หึ นางเปลี่ยนไปมาก หรือแท้จริงแล้ว ราชินีแห่งพระองค์อาจจะไม่เคยแปรเปลี่ยนไปเลยกันแน่"
 อัคคีหันมาจ้องมะแตนาย ข้องใจ มะแตนายพยายามข่มใจตัวเอง
 "ทุกอย่างกำลังจะสมดังประสงค์ที่พระองค์ปรารถนาทุกประการแล้ว พระองค์ควรจะยินดี" อัคคีขรึมเครียด
 เช้าวันใหม่ อัคคีกลับไปหาชีวิตกับเจ้ยและตัดสินใจฆ่าทั้งคู่ทั้งสมเพชทั้งอนาถใจ มะแตนายเห็นเช่นนั้นก็ถามด้วยความแปลกใจ
 "ทำไม ทำไมพระองค์ถึงมอบความตายแก่มัน"
 "แล้วมีประโยชน์อันใดที่จะให้มันทั้งสองมีลมหายใจต่อไปเล่า"
 "พระองค์สงสารมนุษย์สองคนนี้หรือ"
 "ข้าต้องการให้พวกมันตายต่างหาก"
 มะแตนายไม่เชื่อ จ้องลึกไปที่อัคคี พยายามค้นความจริง "พระองค์ต้องการให้มันตาย เพราะพระองค์ไม่อาจทนเห็นพวกมันถูกทรมานได้"
 "เลิกพูดจาไร้สาระได้แล้ว"
 อัคคีเดินหายตัวไป มะแตนายอึ้ง "พระองค์เริ่มแปรเปลี่ยนไปเป็นภูเตศวรองค์เดิม ภูเตศวรที่มีแต่ความเมตตา ภูเตศวรที่ข้ารัก"
 เวลานั้นเทิดณรงค์กับพรานแก้วช่วยกันปฐมพยาบาลกัน จากเหตุที่ต้องต่อสู้กับทหารปีศาจ แล้วเทิดณรงค์ก็มองแผ่นศิลา
 "พลังจากศิลาแผ่นนี้หรือ ที่ช่วยขับไล่ผีพวกนั้นไป"
 "ศิลาจากอโฆราลัยแผ่นนี้มีพลังบางอย่างซ่อนอยู่ แสงสีทองที่ศิลาเปล่งออกมา สามารถขับไล่ผีร้ายได้ แสดงว่าจะต้องเป็นพลังฝ่ายดี ฝ่ายธรรมมะแน่ๆ ใช่ นายอัคคี ศิลานี้ก็ส่งผลร้ายต่อนายอัคคีเช่นกัน" พรานแก้วว่า
 "นายอัคคี ส่งผล ส่งผลแบบไหน ยังไง"
 "มันกระเด็นไป ไม่ผิดกับไอ้พวกผีบ้าพวกนั้น"
 "กระเด็น เฮ่ย ได้ไงพรานแก้ว"
 "นายอัคคี มันคือตัวอะไรอีกตัวหนึ่ง ที่มาจากอโฆราลัย แล้วผู้สลักศิลาแผ่นนี้ก็บอกว่าตนเป็นผู้กอบกู้อโฆราลัย ซึ่งจะต้องเป็นปรปักษ์ต่อนายอัคคีแน่ๆ"
 "นี่ พวกเราสู้อยู่กับตัวอะไร ไอ้อัคคีคือผีหวงสมบัติเหรอ"
 "คุณเทิดครับ ช่วยอ่านจารึกบนศิลาให้ฟังอีกทีสิครับ"
 เทิดณรงค์งงๆ หยิบมาอ่าน "ตัวข้า ทหาร กอบกู้ อโฆราลัย ตัวข้า ผู้ใช้มีด แทง หัวใจ นางงาม ใจอสัตย์ ข้า สังหาร ราชา แห่งราชา ข้า พิชิต ทระ ราชย์"
 "อืม ทหาร ผู้สังหารราชา และนาง"
 "พรานแก้ว ยังมีอักขระอีกตัวที่เรายังไม่เข้าใจ คำว่า ฆุม อะไรคือฆุม ฆุมคืออะไร"
 "ฆุม ชื่อคนเหรอ ไม่น่าจะใช่ อาจจะเป็นชื่อปีศาจหรือเทพของเมืองอโฆราลัยก็ได้"
 "เหมือนตรีพักตราสูรน่ะเหรอ"
 "อาจจะเหมือน หรืออาจจะไม่ก็ได้" พรานแก้วมองไปรอบๆ "คุณเทิด ตอนนี้เราก็น่าจะอยู่ใกล้เมืองอโฆราลัยพอสมควรแล้ว ผมว่าเราน่าจะลองปลุกวิญญาณเจ้าของ ผู้ที่สลักศิลาแผ่นนี้ดู เผื่อว่าเขาจะพอช่วยอะไรเราได้บ้างไหม"
 "ผมเห็นด้วย" เทิดณรงค์ตื่นเต้น พรานแก้วมุ่งมั่นจะค้นความจริง
 พรานแก้วหลับตา นั่งขัดสมาธิโดยมีแผ่นศิลาวางอยู่บนฝ่ามือ ปากท่องคาถาขมุบขมิบ เทิดณรงค์อยู่ใกล้ๆ คอยดูท่าที สักพัก แผ่นศิลาค่อยๆเปล่งแสงสีทองออกมา เทิดณรงค์ตื่นเต้น พรานแก้วยังท่องคาถาต่อไปไม่หยุด สักพักพรานแก้วก็ลืมตาขึ้น อยู่ๆ แผ่นศิลาก็ดับแสงวูบลงไป
 "อ้าว ทำไม เป็นยังไงบ้างพรานแก้ว เกิดอะไรขึ้น"
 "ผู้สลักศิลาแผ่นนี้ โดนกักขังหรือถูกสะกดด้วยอำนาจมืดบางอย่าง ผมไม่สามารถติดต่อเข้าไปถึงได้"
 "ถูกกักขังเหรอ แล้วเรามีทางจะปลดปล่อยเขาจากอำนาจมืดนั้นมั้ย"
 พรานแก้วนิ่งครุ่นคิด "เท่าที่สัมผัส ผู้สลักแผ่นศิลานี้ เป็นผู้ที่มีพลังอำนาจไม่เป็นรองใคร แล้วอะไร หรือใครกันที่มีพลังมากพอจะกักขังผู้สลักแผ่นศิลานี้เอาไว้ได้"
 "ขนาดพรานแก้วก็ยังทำอะไรไม่ได้เหรอ"
 "ผมไม่อาจเทียบชั้นกับเจ้าของพลังมืดนั้นได้เลย"
 ทั้งคู่รู้สึกหมดหวัง เทิดณรงค์มองแผ่นศิลา พินิจพิจารณาลูบไปตามรอยจารึก และอ่านอีกครั้ง อยู่ๆ แผ่นศิลาก็เปล่งแสงสีทองขึ้นมาอีก
 "คุณทำอะไรครับคุณเทิด"
 "เปล่า ผมก็แค่อ่านคำจารึกบนแผ่นศิลา แล้วมันก็เกิดปฏิกิริยาขึ้นมาเอง" เทิดณรงค์ตาโต คิดอะไรได้ "พรานแก้ว เป็นไปได้มั้ยที่คำจารึกเหล่านี้ อาจจะเป็นคาถาบางอย่างด้วย เพราะดูไปดูมา ผมว่า เสียงและจังหวะของการจารึก เหมือนกับเป็นคาถาอะไรสักอย่างเลย"
 "คาถาเหรอ คุณเทิดครับ บางครั้งการสวดท่องบางส่วนของคาถาซ้ำๆ ก็อาจทำให้มนตราของคาถานั้นส่งผลอย่างสมบูรณ์ได้เหมือนกันนะครับ"
 เทิดณรงค์กับพรานแก้วมองหน้ากันอย่างรู้ใจกันว่าคิดจะทำอะไร ทั้งคู่ค่อยๆ หลับตาลง ตั้งจิตมุ่งมั่นกับการท่องคำจารึกซ้ำไปซ้ำมา เสียงทั้งสองคนประสานฟังคล้ายเสียงสวดมนต์ และเสียงนั้นค่อยๆ ลอยออกไปไกล โดยเฉพาะเวลาที่ลงเสียงตรงคำว่าฆุม ที่กระหึ่มก้องดุจคำว่าโอมทีเดียว
 กาฬจักรได้ยินก็รวบรวมสมาธิสวดมนต์ไปพร้อมกับเทิดณรงค์และพรานแก้ว และเหตุนี้ทำให้กาฬจักรนึกถึงตอนที่ตัวเองยอมสละชีวิตตนเอง เพื่อปลุกพลังแห่งฆุมเพื่อมาต่อสู้กับภูเตศวรและมะแตนาย อสูรร้ายที่ฟื้นคืนชีพมาจากขุมนรก หลังจากที่เขาและนักบวชช่วยกันขังภูเตศวรและมะแตนายไว้ในวิหารสุสานหลวงแล้ว กาฬจักรกับเหล่านักบวชก็ออกเดินทางไปยังปราสาทแห่งฆุม
 "มีวิธีเดียวที่จะปราบปิศาจที่ผุดมาจากนรก ซึ่งเคยมีวีรบุรุษในตำนานปรัมปราของพวกเรา ได้กระทำ วีรบุรุษครั้งแรกกำเนิดแผ่นดิน แลแผ่นฟ้า ตำนานแห่งฆุม ปราสาทแห่งฆุม ได้ถูกผู้คนหลงลืมละเลยมาแปดร้อยปี ตั้งแต่ราชวงศ์แห่งภูเตศวร ได้ครองแผ่นดิน การบูชาฆุมก็สาบสูญไป ผู้คนหันมากราบไหว้ตรีพักตราสูร ตามอย่างชาติชนเผ่าบรรพบุรุษแห่งภูเตศวร ที่เดินทางจากทางตะวันตก มารุกรานแผ่นดินนี้ เมื่อสองร้อยปีที่ผ่านมานี่เอง"
 จากนั้นนักบวชท่องคาถาเพื่อปลุกพลังแห่งฆุมขึ้นมาอีกครั้ง ขณะที่เหล่านักบวชท่องคาถานั้น กาฬจักรก็เดินเข้าไปในกองไฟเพื่อเป็นการสังเวยบูชาฆุม ทันใดนั้นร่างของกาฬจักรกลับทอแสงประกายเจิดจ้าออกมาท่ามกลางความตกตะลึงของเหล่านักบวช
 หลังจากกาฬจักรกลายเป็นฆุมแล้ว เขาก็กลับไปที่สุสานอีกครั้งเพื่อสะกดอสูรร้ายทั้งสองตน และฝังทั้งคู่ไว้ในสุสาน นับแต่นั้นมาเหล่านักบวชจึงหันมาบูชาฆุมเพื่อให้คอยพิทักษ์สุสานภูเตศวรไว้ไม่ให้อสูรร้ายฟื้นคืนชีพขึ้นมาได้
 เทิดณรงค์กับพรานแก้วยังคงท่องคาถาประสานเสียง โดยมีเสียงของกาฬจักรดังขึ้นพร้อมๆ กัน ไม่นานแผ่นศิลาก็เปล่งประกายสว่างเรืองรองไปทั่วทั้งบริเวณ กาฬจักรที่พลังอำนาจฟื้นคืนมาอีกครั้งก็ทำลายมนต์สะกดของตรีพักตราสูรก่อนกลับมาสถิตที่แผ่นศิลาตามเดิม
 เทิดณรงค์กับพรานแก้วต่างลืมตา นิ่ง สงบ เหมือนรับรู้ได้ด้วยญาณบางอย่าง
 "สำเร็จแล้วพรานแก้ว สำเร็จแล้ว" เทิดณรงค์ดวงตาสุกใส เยือกเย็น
 "เจ้าของแผ่นศิลาจารึกนี้ ท่านหลุดจากการกักขังของอำนาจมืดแล้ว บัดนี้พลังของท่าน ได้มาสถิตในแผ่นศิลานี้แล้ว"
 แผ่นศิลาเปล่งประกาย สว่างท่วมบ้านท่วมเมือง เทิดณรงค์กับพรานแก้วสบตากัน มีความหวัง
จบตอน21

สุสานภูเตศวร 22  
 วันใหม่ มะแตนายรีบพาทุกคนเดินทางไปยังอโฆราลัย แต่ทั้งหมดต้องตกตะลึงเมื่อเห็นศพของชีวิตกับเจ้ยถูกแขวนอยู่บนต้นไม้ นภศูลสั่งให้พรานดำเอาศพทั้งคู่ไปฝัง ขณะที่ทุกคนกำลังเสียขวัญ นิลพัตรกลับเป็นฝ่ายเร่งเร้าให้ทุกคนออกเดินทาง สร้างความแปลกใจให้พวกนภศูลมาก
 พรานแก้วใช้เถาวัลย์มาถักเป็นสร้อยคล้องแผ่นศิลา แล้วมอบให้เทิดณรงค์เพื่อเป็นเครื่องป้องกันภัย กาฬจักรเห็นเช่นนั้นก็ไม่พอใจรีบปรากฏกายออกมาต่อว่าทั้งคู่ แต่ทั้งคู่ไม่สามารถมองเห็นหรือได้ยินเสียงของกาฬจักรเลย กาฬจักรจึงคิดจะล่วงหน้าไปช่วยนิลพัตราก่อน แต่ก็ถูกอำนาจของแผ่นศิลาตรึงกายเขาเอาไว้ทำให้กาฬจักรแปลกใจมาก
 อัคคีพาทุกคนมาถึงประตูทางเข้าอาณาจักรอโฆราลัยที่ยิ่งใหญ่ ซึ่งบัดนี้เหลือเพียงซากปรักหักพัง นภศูลสั่งให้ทุกคนหยุดพักแรมที่นี่ก่อน แล้วค่อยออกเดินทางในวันต่อไป
 พรานแก้วกับเทิดณรงค์สะกดรอยตามมา แต่ก่อนทั้งคู่จะข้ามผ่านอาณาเขตของอโฆราลัยเข้าไป วิญญาณของชีวินกับเจ้ยก็ปรากฏขึ้นขวางทั้งคู่ และขอให้ทั้งคู่ช่วยเหลือพวกตนให้เป็นอิสระจากอำนาจของตรีพักตราสูร จากนั้นวิญญาณของชีวิตกับเจ้ยก็พาทั้งคู่ไปขุดเอาปืนของพวกตนที่มะแตนายแอบเอาไปฝังไว้ ก่อนจะบอกทางให้ทั้งคู่เข้าไปยังที่นภศูลกับพวกพักแรมกัน
 มะแตนายจับกระแสอำนาจของกาฬจักรได้ จึงเพ่งจิตหาที่ซ่อนตัวของกาฬจักร อัคคีบอกมะแตนายว่านั่นไม่ใช่อำนาจของกาฬจักร แต่เป็นอำนาจของแผ่นศิลาที่อยู่กับเทิดณรงค์ต่างหาก
 ขณะเดียวกันนิลพัตรที่ถูกครอบงำด้วยอำนาจของตรีพักตราสูร เริ่มกระหายเลือดมากขึ้นทุกที จึงคิดจะฆ่าพรานดำ ทำให้พรานดำเห็นสร้อยตรีพักตราสูร และคิดจะไปบอกนภศูล อัคคีจึงฆ่าพรานดำปิดปาก ทำให้มะแตนายไม่พอใจมาก ที่อัคคีพยายามปิดความลับให้นิลพัตร
 "พระองค์น่าจะทรงปิติยินดีมีความสุขนะเพคะ เพราะเวลานี้ คงมิอาจมีผู้ใดจะแยกนางไปจากพระองค์ได้แล้ว"
 "ไม่ต้องมาเย้ยข้า"
 มะแตนายหัวเราะ "องค์ราชันย์ภูเตศวรแห่งนครอโฆราลัย ราชันย์แห่งราชันย์ กลับต้องละพระเกียรติลงมาสังหารมนุษย์ต่ำๆ ไร้ค่าชีวิตหนึ่งด้วยพระองค์เอง เพียงเพื่อจะรักษาความลับให้กับนางนิลพัตร"
 "หยุดปาก"
 "เจ้าชีวิตแห่งข้า นางทาสของพระองค์ต้องการให้พระองค์คิดทบทวน สิ่งที่พระองค์ทำไปนั้น คุ้มค่าและคู่ควรแก่พระเกียรติแล้วเพียงใด"
 "เจ้าไม่ต้องมาสั่งสอน ขืนพูดจามากความ เจ้าจะเจ็บตัว"
 อัคคีสะบัดหน้าเดินออกไป มะแตนายมองตามสมน้ำหน้า
 อัคคีพยายามขอสร้อยตรีพักตราสูรจากนิลพัตร แต่นิลพัตรกลับเดินหนี อัคคีตามมาเสียงดุดัน
 "ถอดสร้อย!"
 "ไม่"
 "ข้า ภูเตศวร ออกคำสั่งเจ้า"
 "ข้า นิลพัตร ไม่ใช่ทาสของท่านอย่างนางดอกบัวทอง อย่ามาออกคำสั่งข้า"
 "เจ้าจะดึงดันครอบครองร่างนี้ไปใย หลายราตรีที่ผ่านมาเจ้ากระทำหลายสิ่งหลายอย่างเกินเลยไปแล้ว"
 "ข้าทำเกินเลยไปหรือ ภูเตศวร เท่าที่ผ่านมาข้าไม่เคยทำเกินเลย หากจะกระทำ มันต้องแบบนี้ต่างหาก" นิลพัตรตบหน้าตัวเองเต็มๆ
 อัคคีผงะ นิลพัตรกำกำปั้น แล้วทุบหัวๆๆ ทุบหน้าตาตัวเอง
 "นิลพัตรา ไม่ อย่า" อัคคีโดดเข้ารวบตัวนิลพัตร
 นิลพัตรเหวี่ยงกำปั้นใส่ภูเตศวรกระเด็นไป และกระโจนลงจากเนิน ทุ่มตัวล้มกลิ้ง อัคคีตาม
 นิลพัตรหันมา "จะไม่รักข้าแล้วหรือ ดูนี่ก่อนสิ"
 นิลพัตรเอาหัวโขกก้อนหิน ตึงๆๆ หัวแตก เลือดไหลออกมา อัคคีตะลึง มองอึ้งไปนาน แล้วโดดมาตรงหน้า คุกเข่าลง
 "พอที พอได้แล้ว หยุด หยุดเดี๋ยวนี้"
 "ข้าไม่หยุด ข้าจะทำอะไรก็ได้กับร่างกายของนางคนงามของท่าน" นิลพัตรหันไป เอาหัวกระแทกหินอีก
 อัคคีทนไม่ไหว ยอมแพ้ "นิลพัตร ให้อภัยข้าด้วย ข้าสำนึกแล้ว อย่าทำนิลพัตราได้โปรด"
 นิลพัตรเงยมา มองภูเตศวรอย่างสะใจ ยิ้มโหดๆ แผลที่หัวและหน้าของนิลพัตราค่อยๆประสาน กลายเป็นปกติตามเดิม
 อัคคีบอกนภศูลว่าเทิดณรงค์กับพรานแก้วแอบสะกดรอยตามมา นภศูลโมโหมาก สั่งให้ทุกคนออกตามล่าทั้งคู่ แต่นภศูลก็ทำอะไรเทิดณรงค์กับพรานแก้วไม่ได้ เพราะกาฬจักรคอยช่วยเหลืออยู่ ทำให้นภศูลถูกทั้งคู่จับตัวไว้ได้ ขณะที่กาฬจักรก็กลอกล่อมะแตนายไปอีกทางเพื่อความปลอดภัยของเทิดณรงค์กับพรานแก้ว
จบตอน22

สุสานภูเตศวร 23  
 อัคคีจะเข้าไปช่วยนภศูลก็เกรงว่านภศูลจะรู้ความจริง จึงหลอกล่อเทิดณรงค์ออกมาต่อสู้กันตัวต่อตัว เทิดณรงค์คิดว่าตัวเองมีทั้งตะกรุดและแผ่นศิลา จึงออกไปสู้กับอัคคีตามลำพัง พรานแก้วอยากไปช่วยแต่ก็เกรงว่านภศูลจะหนี จึงจำใจเฝ้านภศูล
 กาฬจักรหลอกล่อมะแตนายมาไกลพอสมควรก็หยุด แล้วหันมาเผชิญหน้ามะแตนาย
 "ยิ่งเข้าใกล้เมืองอโฆราลัยเท่าใด ข้ายิ่งรู้สึกพลังข้ากลับคืนมามากเท่านั้น ไอ้กาฬจักรเตรียมรับมือข้าให้ดีก็แล้วกัน"
 มะแตนายวิ่งซ้ายที ขวาที รอบตัวมีกาฬจักรทุกทิศทุกทาง ทันใดเล็บมะแตนายพุ่งเข้าใส่กาฬจักรทุกทิศทุกทาง กาฬจักรยกดาบปัดป้อง แต่ก็ปัดป้องได้ไม่ทั้งหมด เล็บแหลมยาวพุ่งเข้ากรีดหัวไหล่บ้าง เฉี่ยวต้นแขน สีข้างไปบ้าง บาดคมเหมือนเป็นผงกระจกละเอียด กาฬจักรเป็นแผลรูๆ เล็กๆ ยิบๆ ทั่วตัว เลือดออกกระจาย กาฬจักรเซซุนไปนิด แต่รีบตั้งสติตั้งตัว กาฬจักรรีบสมานแผลตัวเอง แต่อยู่ๆมะแตนายก็มาปรากฏตรงหน้า บีบคอกาฬจักรไว้ด้วยกรงเล็บ กาฬจักรผงะ
 มะแตนายหัวเราะเยาะ "กาฬจักร แม่ทัพเอกแห่งอโฆราลัย ผู้สละชีพตัวเองเพื่อบูชาฆุม ช่างน่าสมเพช ที่สุดท้ายก็กลายเป็นเพียงทาสรับใช้ไอ้ผู้นำสาร"
 "ข้ามิใช่ทาสรับใช้ใครทั้งนั้น"
 มะแตนายจิกเล็บลงไปในคอจนเล็บจมลงไป "หากมิใช่ แล้วไยเจ้าจึงปกป้องมันเยี่ยงสุนัขพิทักษ์เจ้าของ"
 "นังดอกบัวทอง" กาฬจักรคว้าข้อมือมะแตนายไว้ บีบแรงจนมือมะแตนายขาดเป็นสองท่อน มะแตนายเซถลาถอยหลังไป กาฬจักรเขวี้ยงมือทิ้ง มือนั้นกลายเป็นควันกลับไป
 "อย่าริดึงฆุมผู้สูงส่ง ลงเทียบเปรียบทาสเช่นเจ้า ฆุมมีกิจแห่งฆุม มิใช่เป็นทาสเลียบาทผู้ใด"
 "สิ่งที่เจ้าเป็นอยู่เวลานี้ ไม่ต่างอันใดกับเครื่องรางของขลังของพวกมนุษย์ชั้นต่ำ"
 "เพราะมนุษย์นั้นกับข้ามีเป้าหมายร่วมกันในอันที่จะขัดขวางปีศาจจากนรก ต่างจากเจ้า ที่สับปลับกลับกลอก หลอกตบตาแม้กระทั่งภูเตศวรเอง"
 "ไอ้ทรยศ เจ้าเอ่ยเหลวไหลอันใด"
 "อย่าคิดว่าข้าจะลืมความเลวชาติของเจ้า ที่โน้มน้าวข้าให้สังหารนิลพัตรา หญิงที่ไร้ความผิดใด เพื่อตัดทางรักแห่งภูเตศวร"
 "เจ้า" มะแตนายแค้น
 "หากภูเตศวรล่วงรู้ความชั่วช้านี้ มันจะว่าประการใด อยากรู้นัก!"
 "ข้าจักเป็นผู้ปิดปากเจ้าเอง" มะแตนายกางกรงเล็บออกมา แล้วพุ่งเข้าใส่กาฬจักรฟาดฟันไม่ยั้ง
 กาฬจักรหลบไป มะแตนายตามไปแต่สุดท้ายก็พลาดพลั้งถูกกาฬจักรจับตัวเอาไว้ได้ มะแตนายตกใจ พยายามดิ้นรนแต่ไม่หลุด ยิ่งเจ็บปวด ไร้แรง
 กาฬจักรยกดาบจะแทง "หัวใจของเจ้า แค่เพียงข้าทำลายหัวใจเจ้า วิญญาณของเจ้าจักจบสิ้น ตลอดกาล"
 "อย่า กาฬจักร อย่า"
 "เจ้าร้องขอชีวิตต่อข้าหรือ ข้าเสียสละชีวิตและวิญญาณของข้า เพื่อวันนี้ วันที่ข้าจักได้ส่งเจ้าแลภูเตศวรกลับสู่ความมืดมิดชั่วกัปชั่วกัลป์ นังดอกบัวทอง ข้าคือฆุม ข้าขอมอบความตายนิรันดร์แก่เจ้า"
 กาฬจักรกำลังจะเอาดาบแทงหัวใจมะแตนาย ทันใด กาฬจักรชะงัก รับรู้ถึงอันตรายของเทิดณรงค์ กาฬจักรแค้นที่ไม่ได้แทงมะแตนาย กาฬจักรหลุดเข้าไปในต้นไม้
 เวลานั้นอัคคีกำลังจะลั่นไกปืนสังหารเทิดณรงค์ กาฬจักรก็ปรากฏตัวขึ้นเอามืออุดลำกล้องปืนของอัคคีไว้ มีควันขึ้นมาจากมือกาฬจักร
 กาฬจักรถอนมือออก กระสุนร้อนจี๋ ควันฉุย กาฬจักรเทมือ กระสุนกลิ้ง หล่นลงพื้น
 "ไอ้กาฬจักร" อัคคีช็อค ถอยไปสองสามก้าว
 กาฬจักรทำหน้าสุดทน ถอยไปข้างเทิด กัดฟันกรอด เซ็งสุดๆ กระซิบเทิดณรงค์ "ไอ้คนนำสารเจ้าเรียกข้ามา กระทำเรื่องเช่นนี้อีกแล้ว รู้หรือไม่ ว่าข้ากำลังจะประหารนังร้อยเล่ห์อยู่"
 เทิดณรงค์ยังงง สะบัดหัว ไม่ได้ยินที่กาฬจักรพูด ไม่เห็นกาฬจักร มองตัวเอง มองอัคคี
 อัคคีไม่สนเทิดณรงค์แล้ว ชี้หน้ากาฬจักร "ฆุม เจ้ามีหน้าที่รับลูกกระสุนปืนให้ไอ้เศษสวะเช่นนี้หรือ มิน่าเล่า เพราะมีเจ้าถือหาง ไอ้พวกมนุษย์โสโครกมันจึงกล้าท้าทายข้า"
 เทิดณรงค์เห็นเหมือนอัคคีพูดคนเดียวก็งงๆ
 กาฬจักรโต้กลับ "หยุดวาจาหยาบช้า ภูเตศวร อย่างไรเจ้าก็สมควรที่จะยอมรับความตายชั่วนิรันดร์ อย่าหวังจะพานางไปทำพิธีเลย"
 "เจ้ามันตัวถ่วงโดยแท้ หากไร้เจ้า ป่านนี้ไอ้คนรักใหม่ของนาง คงแตกดับไปแล้ว"
 "คนรักใหม่ คนรักใหม่ผู้ใด"
 "ไอ้เทิดณรงค์ มันเป็นคู่รักของแม่สาวนิลพัตรา เจ้าไม่ตระหนักเลยใช่ไหม อ๋อ แน่ล่ะสิ เจ้ามันโง่เขลา ไม่มีวันตามทันผู้ใด จึงถูกหลอกใช้อยู่ตลอดกาล"
 เทิดณรงค์มองอัคคี งงเป็นไก่ตาแตก "แก พูดกับใครวะ หรือว่า พูดกับ" เทิดณรงค์มองไปที่ตำแหน่งของกาฬจักร แล้วชักฮึกเหิมขึ้นมา "อ๋อ รู้แล้ว"
 กาฬจักรตวาดเทิดณรงค์ "ไปไกลๆ ข้า"
 กาฬจักรเป็นห่วงเทิดณรงค์ จึงใช้พลังผลักเขากระเด็นออกไป เทิดณรงค์แปลกใจที่ตัวเองโดนผลักทั้งที่ไม่เห็นใคร แต่ยังไม่ทันจะคิดหาคำตอบก็ตกตะลึง เมื่อเห็นอัคคีต่อสู้อย่างดุเดือดกับอะไรบางอย่างที่เขามองไม่เห็น
 และทันใดนั้นมะแตนายก็ปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าเขาอีกคน และลากเทิดณรงค์มา แล้วเหวี่ยงลงไปนอนกลิ้ง จากนั้น กระชากเสื้อเทิดณรงค์เปิดเห็นแผ่นศิลาที่ผูกตัวอยู่
 "แกไปได้ศิลาแห่งฆุมมาจากไหน"
 "ศิลาแห่งฆุม?" เทิดณรงค์งง
 "แกใช้เวทมนตร์อะไร ถึงได้กาฬจักรมารับใช้พวกแก"
 เทิดณรงค์อึ้งไปนิด "กาฬจักรเหรอ"
 มะแตนายตบ เทิดณรงค์ยกมือกัน แต่ยังเซถลาด้วยความรุนแรง
 มะแตนายตวาด "ก็กาฬจักรน่ะสิ ไม่ต้องมาทำหน้าโง่ รีบตอบมา"
 "แล้วเธอล่ะ มะแตนาย ทำไมเธอถึงยอมรับใช้ไอ้อัคคี มันใช้เวทมนตร์อะไร หรือมันบีบบังคับเธอยังไง ให้เธอมาทำร้ายพวกมนุษย์ ที่เขาไม่ได้เคยทำอะไรเดือดร้อนให้เธอเลยแม้แต่น้อย"
 มะแตนายขึ้นเสียง "ถอดศิลาออกมา"
 "ทำไมฉันต้องถอด"
 "ข้าบอกให้เจ้าถอด!"
 เทิดณรงค์ชักจะรู้สึกได้เปรียบขึ้นมา "เพราะเธอกลัวมัน ศิลานี่จะคุ้มครองฉัน ถ้าฉันใส่มันอยู่ เธอจะทำอะไรฉันไม่ได้ ใช่ไหม"
 "มนุษย์ไม่อาจครอบครองสิ่งของเช่นนี้ได้ เจ้าเป็นมนุษย์ธรรมดา แต่ทำไม"
 "มะแตนาย อัคคีเป็นใคร จะเอานิลพัตราไปทำอะไร ทำไมเขาถึงเจาะจงจะมาเอาตัวนิลพัตรา ไม่ใช่คนอื่น"
 "เจ้าถามมากไปแล้ว" มะแตนายตบเทิดณรงค์อีกที
 เทิดณรงค์ลอยไปอีกทาง ฟุบอยู่ แล้วค่อยๆ เงยหน้าขึ้น
 "เธอ เป็นอะไรกับมัน เธอ ไม่กลัวบาปเหรอ มะแตนาย หรือว่า ในโลกของเธอ ไม่มีบาปบุญคุณโทษ"
 มะแตนายหวั่นไหว ต้องรีบเน้นกับตนเอง "หากเราได้ชีวิตนิรันดรมา เราก็มิต้องเกรงสิ่งใด"
 "ชีวิตนิรันดร เธอ กำลังแสวงหาชีวิตนิรันดรเหรอ การเอาตัวพัตรไป เกี่ยวกับไอ้ชีวิตนิรันดรนี่ใช่มั๊ย"
 "แกมันสู่รู้มากนัก ไอ้คนนำสาร"
 เทิดณรงค์ตาวาววับ "คนนำสาร คนนำสารอีกแล้ว เธอก็เรียกฉันว่าคนนำสารเหรอ มันหมายถึงอะไร"
 เสียงนิลพัตรดังเข้ามา "ฉันจะตอบคุณเอง เทิด"
 ทั้งสองหันไป นิลพัตรยืนสง่าอยู่ มะแตนายแค้น "เจ้า"
 "นางดอกบัวทอง มอบมันให้ข้า"
 "เจ้า กลับไปอยู่ในที่ของเจ้า อย่ามายุ่งกับกิจของข้า"
 "มันเป็นของข้า"
 "ภูเตศวรต้องไม่โปรดแน่"
 เทิดณรงค์หูผึ่ง "ภูเตศวรเหรอ"
 ทั้งหมดต่างอึ้ง มองกันไปมา
 นิลพัตรไม่ต้องการให้เทิดณรงค์รู้ความลับมากกว่านี้ จึงสั่งให้มะแตนายไปช่วยอัคคีสู้กับกาฬจักร จากนั้นก็ใช้เล่ห์มารยาหลอกล่อเทิดณรงค์ให้ตายใจ แต่เทิดณรงค์รู้ความจริงแต่แรกแล้ว ว่านิลพัตรากำลังถูกปีศาจสร้อยตรีพักตราสูรครอบงำ จึงเข้าต่อสู้กับเธอเพื่อแย่งชิงสร้อยคืน แต่เทิดณรงค์ก็ทำอะไรนิลพัตรไม่ได้ ซ้ำยังพลาดท่าถูกนิลพัตรจับตัวเอาไว้อีก
 เทิดณรงค์หันมาเพิ่งบารมีธรรมด้วยการเอาตะกรุดกดไว้ที่หน้าผากของนิลพัตร เธอร้องกรีดออกมาด้วยความทุกข์ทรมานก่อนจะหมดสติแน่นิ่งไป เทิดณรงค์รีบกระชากสร้อยจากคอนิลพัตราจนขาดติดมือออกมา ก่อนจะล้มตัวลงนอนข้างๆ นิลพัตราอย่างหมดแรง
00000000000000000
 ส่วนมะแตนายกลับไปช่วยอัคคีต่อสู้กับกาฬจักร แล้วใช้ผ้าแอบลงอาคมของตรีพักตราสูรพันธนาการกาฬจักรเอาไว้ แต่ก่อนที่ทั้งคู่จะทำลายกาฬจักร ผ้าแถบลงอาคมของตรีพักตราสูรก็สิ้นฤทธิ์ กาฬจักรหัวเราะออกมาอย่างดีใจ เมื่อรู้ว่าเทิดณรงค์แย่งเอาสร้อยตรีพักตราสูรจากนิลพัตรามาได้แล้ว
 อัคคีกับมะแตนายเห็นเช่นนั้นก็รีบหายตัวไปช่วยนิลพัตร และบังคับให้เทิดณรงค์คืนสร้อยตรีพักตราสูร แต่กาฬจักรตามมาขัดขวางทั้งคู่ไว้ อัคคีกับมะแตนายที่บัดนี้ไม่มีอำนาจของตรีพักตราสูรคอยช่วยเหลือจึงรีบหนีไปตั้งหลักที่สุสานในอโฆราลัย
 พรานแก้วกับเทิดณรงค์อธิบายความจริงทั้งหมดให้ทุกคนฟัง โดยมีจุฑาและสาช่วยยืนยัน นภศูลคนเดียวที่ไม่เชื่อ และยังกล่าวหาทั้งคู่ว่าใช้คาถาอารมบังคับให้ทุกคนเชื่ออีก
 นิลพัตราฟื้นได้สติในตอนเย็น เธอเห็นเทิดณรงค์ก็ดีใจมาก รีบถามเทิดณรงค์ว่า
 "เทิด เป็นไงบ้าง"
 เทิดณรงค์ก้าวยาวๆ เข้ามาหา จับมือนิลพัตรา "พัตร พัตรฟื้นแล้ว"
 นิลพัตรามองอย่างแปลกใจ "นี่ ขาเทิดหายดีแล้วนี่นา เทิดไม่เป็นไรแล้วใช่ไหม"
 "เทิดไม่เป็นไร พัตร เทิดไม่เป็นไรเลย"
 ทั้งสองกอดกัน ต่างดีใจ นภศูลเปิดเต็นท์ออกมา พอเห็นภาพสองคนกอดกัน ตาลุก แล้วรีบเดินออกมากระชากเทิดณรงค์ออก
 "ไอ้เทิด นี่ไง แกยังจะมีหน้ามาพูดอีกเหรอ ว่าแกไม่ได้ทำของใส่พัตร"
 นิลพัตรางง "คุณพ่อ เอ๊ ทำไมคุณพ่อดูผอม หน้าตาก็ซีดจังเลย นี่ คุณพ่อป่วยนี่คะ"
 นภศูลมองลูกสาวค่อยๆ ผละออกห่าง ปลดมือออก "ลูกเป็นอะไรไป พัตร ลูกไม่เป็นตัวของตัวเอง ทำไมจู่ๆ ลูกดูแปลกๆ ไม่มีความหงุดหงิดกลุ้มใจอะไรแล้วเหรอ เมื่อวานลูกยังเครียด อารมณ์เสียอยู่เลยนี่ แต่ทำไมวันนี้ลูกหน้าระรื่นแบบนี้ไปได้"
 นิลพัตราเอ๋อสุดๆ "พัตรเหรอคะ หงุดหงิด พัตรจะอารมณ์เสียใส่คุณพ่อทำไมล่ะคะ พัตรจำอะไรไม่ได้เลย เทิด หมายความว่ายังไงกันเนี่ย"
 นิลพัตราเข้ามากอดแขนเทิดณรงค์ นภศูลดึงแขนนิลพัตรากลับมา
 "พัตร ปกติพัตรควรจะเกลียดมันนะลูก มันลักพาตัวพัตรไป มันทำร้ายคุณอัคคี แล้วนี่พัตรไปกอดมันทำไม"
 นภศูลหันมาชี้หน้าเทิดณรงค์ "แกทำอะไร แกทำเสน่ห์ยาแฝดใช่ไหม ไอ้เลว!"
 นภศูลตบเทิดณรงค์ เทิดณรงค์หน้าสั่น นิลพัตราตกใจ "พ่อคะ"
 กระแต ยศวดีตื่น ลุกมางงๆ
 "ทำไมอาจารย์ต้องตบผมด้วย ผมทำทุกอย่างเพื่อพัตรนะครับ อาจารย์ไม่เคยเชื่อผมเลย"
 นภศูลเสียงดัง "แล้วแกเอาคุณอัคคีไปไว้ที่ไหน คุณอัคคีกับหนูมะแตนาย แกทำอะไรเขา ฉันขอสั่ง ห้ามแกเข้าใกล้ยายพัตรอีก ไม่งั้น แกต้องฆ่าฉันก่อน"
 เทิดณรงค์อึ้ง นภศูลหมดแรง โงนเงน นิลพัตราเข้าประคอง "คุณพ่อ โธ่ คุณพ่อใจเย็นๆ สิคะ คุณพ่อเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า"
 กระแตรีบเข้ามาช่วย พานภศูลไปนั่ง "คุณอาคะ เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ พัตร เธอ เป็นไงบ้าง"
 นิลพัตราละล่ำละลัก "พัตรไม่เป็นไร กระแต ดีใจจัง ที่ได้กลับมาเจอกระแต แล้วนี่ ยศซี่มาได้ไง ยศซี่เพิ่งตามมาเหรอ เอ้อ วันนั้นกระแตคงตกใจ ห่วงพัตรมากเลยใช่ไหมคุณพ่อคะ มีคนลักพาตัวพัตรไปไว้ในถ้ำ แต่เทิดมาช่วยพัตรไว้จนตัวเขาขาหักเลยนะ แต่พัตรสบายดี ไม่เจ็บป่วยตรงไหนเลย แล้วทำไมคุณพ่อต้องตบตีด่าเทิดแบบนี้ด้วย"
 นภศูลจ้องหน้านิลพัตราอย่างช็อคๆ "กระแต ยศซี่ ดูสิ ว่ายัยพัตรเป็นอะไรไปก็ไม่รู้ เปลี่ยนไปเป็นคนละคนเฉยเลย"
 "เปลี่ยนแบบนี้ ดีแล้วล่ะค่ะ คุณลุง แปลว่า ตอนนี้ผีมันออกไปแล้วอ่ะสิคะ"
 "คุณอาคะ คุณอาน่าจะดีใจนะคะ นี่ล่ะค่ะ ยายพัตรกลับมาเป็นตัวของตัวเองแล้ว"
 "ไม่จริง เธอบ้ากันไปหมดแล้ว หรือว่า พวกเธอจะโดนยาของไอ้เทิดกะพรานแก้วกันหมด เธอลืมไปแล้วเหรอ ว่ามันทำอะไรกับชีวิน กับเจ้ย แล้วนี่คุณอัคคีกับมะแตนายก็หายไป พวกมันเป็นฆาตกรชัดๆ ยังไม่เข้าใจกันอีกเหรอ"
 "ผมไม่ใช่ฆาตกร ผมไม่ได้ทำอะไรใคร"
 "โกหก แกน่ะแหละฆ่าชีวินกับเจ้ยอย่างเลือดเย็นที่สุด แล้วต่อไป แกก็ต้องฆ่าฉันและคนอื่น ใช่มั๊ย ไอ้ฆาตกร"
 "ผมไม่ได้ทำ ผมไม่ได้ทำ" เทิดณรงค์เริ่มโมโห
 "ไป ออกไป"
 "พ่อ พอแล้วค่ะ"
 "เทิด ไปก่อนเถอะ เดี๋ยวค่อยคุยกัน" กระแตขอร้อง
 "ผมไม่ไปไหน ผมจะพาพวกเราทุกคน เดินทางกลับกรุงเทพฯ ทันที"
 นภศูลตอบทันที "ฉันไม่ไปไหนทั้งนั้น ฉันจะรอ คุณอัคคี"
 "นายอัคคีไม่ใช่คนอย่างเราๆ เขา"
 นภศูลหัวเราะออกมาแบบหยันๆ "ไอ้หน้าด้าน แกไม่มีปัญญาจะใส่ร้ายอะไรเขา ที่มันร้ายแรงกว่านี้ได้อีกแล้วเหรอ"
 "โอ๊ย เรื่องบ้าบอะไรเนี่ย พี่เทิดจะบ้าเหรอ"
 "เทิด เทิดพูดเรื่องอะไร" นิลพัตราถาม
 "ไอ้อัคคีเป็นผี มันมีอำนาจมาก แล้วพวกเราก็ตกอยู่ในอำนาจมัน"
 นภศูลด่าทันที "ทุเรศ แกมันบ้า เสียสติ ไอ้โรคจิต ถ้าจะมีใครเป็นผี ก็น่าจะเป็นแกมากกว่า ผีบ้าผีบอนรกแตก ตลกหน้าตาย ไม่มีความละอายใจกับอะไรทั้งสิ้น"
 "อาจารย์จะคิดยังไงก็แล้วแต่ ผมไม่สนใจแล้ว แต่ทันทีที่เราพร้อม ผมจะพาทุกคนกลับทันที เพื่อความปลอดภัยของทุกคน โดยเฉพาะของอาจารย์กับพัตร"
 เทิดณรงค์จ้องมาด้วยหน้าตาจริงจัง นภศูลเซๆ แล้วเป็นลม ฟุบลงไปอีก ทุกคนตกใจ รีบช่วยนภศูล
 ที่มุมหนึ่งพรานแก้วบอกกับเทิดณรงค์ว่าขอคัดค้านเรื่องการกลับบ้าน เขาเห็นว่ายังไม่ถึงเวลา เทิดณรงค์ถามเหตุผล
 "เรามาถึงอโฆราลัยแล้วนะครับ อีกไม่กี่ก้าว เราจะพบความลับที่เราอยากรู้อยากเห็นที่สุดอยู่ตรงหน้า แล้วเราจะถอยงั้นเหรอ"
 "แต่เรามากันอีกทีก็ได้นี่ครับ เมื่อเราพร้อม แต่เพื่อความปลอดภัย พัตรควรไปให้ไกลจากอโฆราลัยไว้ก่อน รวมทั้งอาจารย์นภศูลด้วย"
 "จริงเหรอครับ มันจะมีความปลอดภัยจริงเหรอ"
 จุฑาก็ไม่เห็นด้วย "นั่นสิ ต่อให้เรากลับบ้าน เอาคุณพัตรเก็บไว้บนหอคอย ปิดบ้าน ล็อคประตูสิบชั้น แกแน่ใจเหรอ ว่าต่อไปนี้ คุณพัตรจะพ้นจากเรื่องราวพวกนี้ได้ ในเมื่อพวกผีมันยังอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา อยู่ที่ไหนซักแห่งเนี่ย"
 เทิดณรงค์อึ้งไป "ฉันก็ไม่รู้นะ จุฑา พรานแก้ว ฉันไม่แน่ใจ ว่าเราควรทำยังไง"
 พรานแก้วเสนอ "เราควรจะ ค้นหาความจริงให้ได้ ว่าผีพวกนั้นมันต้องการอะไร คุณพัตรเกี่ยวอะไรกับพวกมัน กับเมืองอโฆราลัย กับตัวคุณ คุณเทิด เราต้องรู้ถึงต้นตอทั้งหมดซะก่อน เราถึงจะแก้ไขไอ้เรื่องวุ่นวายทั้งหมดนี่ได้"
 "แล้วเราจะรู้ได้ไง"
 "เราต้องไปให้ถึงอโฆราลัย ที่ไหนซักแห่ง มันต้องมีอะไรซักอย่าง ที่ตอบปัญหาเราได้จริงๆ"
 "อะไรล่ะ อะไรจะมาเฉลยปริศนาพวกนี้ได้วะ"
 "สุสานภูเตศวร"
 "อะไรนะ"
 สากล่าวว่า "นายอัคคี พูดอะไรทำนองนี้ครับ ตอนที่ พวกเราเดินทางเข้าอาณาเขตตอเสาหลักเขตแดนอะไรนั่นน่ะ เขา เอ่อ มัน บอกว่า ที่สุสานจะมีทุกสิ่งทุกอย่าง"
 "แล้วจะรู้ได้ไง ว่ามันโกหก หรือจริง" ทุกคนเงียบ ตอบไม่ได้
 ที่แค๊มป์ เทิดณรงค์กำลังค้นข้าวของ สัมภาระของอัคคีอยู่ตามลำพัง สักพัก มีใครบางคนเดินเข้ามา เทิดณรงค์รีบหันกลับไป
 "พัตร"
 นิลพัตรายืนมองมา จริงจัง "ตอนที่พัตรสวมสร้อยเส้นนั้น พัตรเป็นยังไง พัตรทำอะไรลงไปบ้างเทิด"
 "สิ่งสุดท้ายที่พัตรจำได้ คืออะไรล่ะ"
 "พัตรจำได้ว่า พัตรอยู่กับเทิด พัตรพยายามขอใส่สร้อยเส้นนั้น แต่เทิดไม่ให้ พัตรก็เลยแย่งมา แล้วจากนั้นพัตรก็ ไม่รู้อะไรแล้ว จน พัตรตื่น แล้วเจอทุกคน เจอพ่อ ที่พูดอะไรแปลกๆ มากๆ"
 "เอางี้นะพัตร เทิดบอกได้แค่ ในสร้อยตรีพักตราสูร มีปีศาจ มันสิงพัตร ทำให้พัตรกลายเป็นอีกคน"
 "แล้วพัตรเลวร้ายมากเหรอเทิด" เทิดณรงค์พยักหน้า "พัตร ทำร้ายใครด้วย ใช่ไหม"
 เทิดณรงค์ไม่ตอบ นิลพัตรากล่าวต่อ "มัน เป็นเรื่องน่ากลัว ใช่ไหม"
 "เทิดขอร้อง ว่าพัตรอย่าเข้าใกล้มันอีก อย่าแตะต้องมันเด็ดขาด"
 "แล้ว คุณอัคคี เขา เกี่ยวข้องยังไง"
 "ไม่รู้ เทิดไม่รู้ เทิดก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน พัตร พัตรเคยได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับ ภูเตศวร นางทาสดอกบัวทอง คนนำสาร ฆุม อะไรพวกนี้บ้างไหม มันมีอะไรที่หลงเหลืออยู่ในความทรงจำ ในสมอง ในฝันของพัตรบ้างไหม" นิลพัตราอึ้ง มึน นั่งลง กุมหัว
 เทิดณรงค์ขอร้องให้เธออยู่ห่างๆ จากสร้อยตรีพักตราสูรไว้ จากนั้นเขากับพรานแก้วก็หาวิธีทำลายสร้อย แต่ก็ไม่อาจทำลายได้ เทิดณรงค์จึงใช้ตะกรุดมัดไว้กับสร้อยตรีพักตราสูร แล้วคล้องคอไว้ เพื่อความปลอดภัยของทุกคน
จบตอน23

สุสานภูเตศวร 24  
 อัคคีกับมะแตนายอดสงสัยไม่ได้ว่าเหตุใดทั้งคู่ถึงไม่สามารถจัดการกับเทิดณรงค์ได้ อีกทั้งยังมีกาฬจักรคอยช่วยเหลือ จึงไปถามเทวรูปของตรีพักตราสูรที่เทวาลัย
 ที่สุสานภูเตศวร อัคคีกับมะแตนายพากันร้องเรียกตรีพักตราสูรให้ออกมาพบ แต่ไม่ว่าจะเรียกอย่างไรเทวรูปตรีพักตราวูนก็ยังคงนิ่งไม่ไหวติง อัคคีโมโหจนคิดจะทำลายเทวรูป ทันใดนั้นก็เกิดการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง และสงบงง เทวรูปตรีพักตราสูรขยับ อัคคีกับมะแตนายยืนจ้อง ในที่สุด ตรีพักตราสูรลืมตาขึ้น หันมาจ้องทั้งสอง กลอกตา และชี้มือมา
 "ภูเตศวร หยุดข่มขู่ข้า ทั้งหมด คือความผิดพลาดของเจ้าเอง ยังจะมีหน้ามาทวงถามปริศนาอันใดอีก"
 "ความผิดพลาด ข้าผิดพลาดอันใด"
 "ข้าแบ่งภาคลงไปสถิตในสร้อยประจำราชวงศ์ แล้วให้คนนำสารนำไปส่งถึงตัวนาง แล้ว แต่เจ้ากลับไม่สามารถนำตัวนางมาได้จนป่านนี้"
 มะแตนายว่า "ท่านแบ่งภาคลงไปสถิตในสร้อย แต่ก็เพราะความวิปริตทั้งหมดจากสร้อยนั่นเอง ที่นำพาอุปสรรคมาสู่องค์ราชันย์ ภาคอันใดของท่านหรือ ใยจึงก่อแต่เพียงเหตุยุ่งยากกับพระองค์"
 ตรีพักตราสูรหัวเราะก้อง วิหารสะเทือน "ภาคอันใดของข้า ช่างถามออกมาได้ นางดอกบัวทอง ภาคนั้นของข้า ก็เป็นภาคที่ถอดแบบออกมาจากนางผู้ครอบครองข้ามาก่อนอย่างไรเล่า ภาคนั้น คือสภาวะจิตของนางนิลพัตรในอดีตกาล ที่ข้าจดจำจารึกไว้ได้ ธาตุแท้ของนางอันเป็นที่รักแห่งราชันย์นั่นเอง หาใช่คนอื่นคนไกลไม่"
 อัคคีเมินหน้า มะแตนายกล่าวต่อ "แล้วยังมีอีกคำถาม"
 "เจ้าถามมากเกินไปหรือเปล่านางทาส"
 "จงตอบมา ว่าความลับของไอ้คนนำสาร คืออันใด เหตุใดท่านจึงเลือกเทิดณรงค์ให้เป็นผู้ค้นพบสร้อย และเหตุใด เรื่องราวจึงกลับตาลปัตร ภารกิจของมัน มิใช่เพียงมอบสร้อยแก่นาง แล้วก็ไปให้พ้นทางหรอกหรือ แล้วเหตุใด กาฬจักรผู้เป็นฆุม จึงได้"
 "พอที นางทาส เจ้าถามข้ามากเกินไปแล้ว" พักตราสูรขยับตัวกระวนกระวายหงุดหงิด
 "พวกเราจะถามกี่คำถาม เจ้าก็จงตอบมาเถอะน่า อย่ามากลีลาไปหน่อยเลย"
 ตรีพักตราสูรถอนใจ ขยับเปลี่ยนท่า ยื่นหน้ามา ชี้มือที่หน้าอัคคี "กระทำตัวให้สมกับเป็นราชันย์ที่ข้าทำหน้าที่คุ้มครองหน่อย ภูเตศวร เจ้ามันอวดดีเกินไป ถ้าไม่มีเลือดเนื้อวิญญาณมนุษย์มาสังเวยเป็นสินน้ำใจแก่ข้า ก็อย่าหวังว่าจะได้คำตอบใดๆ อีกเลย"
 จากนั้น รูปตรีพักตราสูรก็ได้ขยับกลับไปเป็นท่าเดิม แล้วหลับตาลง และกลับนิ่งสนิทดังเดิม อัคคีกับมะแตนาย มองหน้ากันแค้นๆ
 อัคคีรู้ดีว่าเปล่าประโยชน์จึงพามะแตนายกลับมาหน้าวิหาร
 "พอที มันก็ต้องการเพียงของบูชาเซ่นไหว้ ช่างน่าชิงชังนัก"
 "น่าแปลก" มะแตนายว่า
 "มีอันใดแปลก"
 "ตรีพักตราสูรไม่อยากพูดถึงคนนำสาร มันแกล้งทำประหนึ่งว่ามีโทสะ ทันทีที่ได้ยินเรื่องนั้น"
 "นางทาส เจ้า คิดสิ่งไร"
 "คนนำสาร มันอาจเป็นอันตราย มากกว่าที่เราจะคาดคิด"
 "อะไรนะ"
 "หรือหน้าที่คนนำสาร ที่แท้ มิใช่แค่การนำสร้อยตรีพักตราสูรไปสู่นาง"
 "แล้ว มันหมายถึงสิ่งใด"
 "ขอให้ข้า ขอให้ข้าคิดผิด"
 "เจ้ากำลังเกรงกลัว"
 "พระองค์ลองคิดดูหลังพิธีพลีชีพของข้า ในครั้งนั้น ผู้นำสารของตรีพักตราสูร อาจจะ หมายเพียง ผู้นำเอาสร้อยประจำราชวงศ์ไปสู่นาง แต่หลังจากพิธีที่กาฬจักรพลีชีพ จนตัวมันกลายเป็นฆุม หน้าที่ผู้นำสาร ได้กลับกลายเป็น คนที่นำเอาพลังแห่งฆุม มาทำลายล้างเราทั้งหมด"
 อัคคีมองหน้ามะแตนาย อัคคีอึ้งไปนิด แล้วในที่สุด ก็ระเบิดหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง มะแตนายงงงัน
 "เจ้าคาดเดาอย่างไร้พื้นฐานใดๆ นางดอกบัวทอง เจ้ามันโง่เง่า เจ้ามันพ่ายแพ้จนเสียจริต"
 "แต่ว่า"
 "ผู้นำสาร มันไม่มีค่า ไม่มีความหมายถึงเพียงนั้น หากเจ้าหวาดหวั่น ก็จงไปให้พ้น แล้วข้าเพียงลำพังจะสั่งสอนให้พวกมันรู้ว่า อโฆราลัย เป็นดินแดนแห่งความตายสำหรับมันทุกคน" อัคคีหันมาหารูปปั้น
 "พระองค์อย่าทรงประมาทมัน"
 "คอยดูไอ้คนสำคัญของเจ้า พวกมันต้องตายในแก่งพันธารา แล้วหากมีใครสามารถข้ามมา ข้าก็จะต้อนรับมันอย่างสาสม จำไว้ อย่ารบกวนข้า ไปให้พ้นๆ หน้า แล้วหากข้ามิได้เรียกหา ก็อย่ามาให้เห็นอีก"
 อัคคีจ้องมะแตนายอย่างชิงชัง มะแตนายก้มหน้า เจ็บปวด แล้วพลิ้วร่าง จางหายไป
 เทิดณรงค์ไม่อาจทำลายสร้อยได้ ก็คิดจะพานิลพัตราและทุกคนกลับกรุงเทพฯ แต่พรานแก้วไม่เห็นด้วย เพราะตราบใดที่สร้อยตรีพักตราสูรยังคงอยู่ นิลพัตราก็ไม่มีวันที่จะปลอดภัยจากนั้น นิลพัตราเองก็ต้องการรู้ความจริง
 เทิดณรงค์กับพรานแก้วช่วยกันคบปัญหา แต่คิดไม่ออกว่าเหตุใดอัคคีกับมะแตนายถึงได้อยากให้นิลพัตราสวมสร้อยเส้นนี้ และเหตุใดพอนิลพัตราสวมสร้อยจึงถูกอำนาจของสร้อยครอบงำ ถึงต้องการไปยังสุสานภูเตศวร
 พรานแก้วคิดว่านิลพัตราคงมีความเกี่ยวข้องบางอย่างกับสุสานภูเตศวร รวมถึงเทิดณรงค์ที่ถูกเรียกว่าคนนำสาร จึงบอกกับทุกคนให้ค้นหาความจริงที่สุสาน จากนั้นค่อยหาทางทำลายอาถรรพ์ของสร้อย น่าจะเป็นหนทางเดียวที่ทำให้นิลพัตราปลอดภัยอย่างแท้จริง ซึ่งทุกคนเห็นด้วย ยกเว้นนภศูลคนเดียว
 แต่แม้ว่านภศูลจะคัดค้าน นิลพัตราก็ไม่เปลี่ยนความตั้งใจที่จะไปยังสุสาน นภศูลจำต้องตามทุกคนไปยังอโฆราลัย
 พรานแก้วนำทางทุกคนไปยังอโฆราลัย อาณาจักรโบราณที่สาบสูญไปนับพันปี เมื่อมาถึงริมน้ำ ซึ่งเป็นเสมือนป้อมปราการของอโฆราลัย ทั้งหมดต่อแพข้ามไปยังฝั่งตรงข้าม แต่เพราะน้ำไหลเชี่ยวกราด ทำให้แพไหลไปชนกับโขดหินแตก โชคดีที่พรานแก้วกับเทิดณรงค์พร้อมพวกสา ใช้เถาวัลย์ลากทุกคนขึ้นฝั่งได้อย่างปลอดภัย เหลือเพียงแต่นภศูลเท่านั้นที่ปล่อยร่างให้ไหลไปตามกระแสน้ำเพียงเพราะไม่ต้องการติดหนี้บุญคุณของเทิดณรงค์ ทุกคนเป็นห่วงนภศูลมาก โดยเฉพาะนิลพัตรา
 นิลพัตราเอาแต่โทษว่าเป็นความผิดของเธอเอง เทิดณรงค์และทุกคนพากันปลอบใจ ยศวดีหมั่นไส้นิลพัตราจึงต่อว่าเธอ แล้วเดินหนีหายไปในป่า เธอจึงถูกชายลึกลับจับตัวไป
 พอทุกคนรู้ว่ายศวดีหายตัวไปก็ออกตามหา จุฑาถูกชายลึกลับยเป่าลูกดอกยาสลบใส่ โชคดีที่เทิดณรงค์ออกมาตามและเห็นว่ามีคนร้าย เขายิงต่อสู้ จนเกือบถูกลูกดอกยาสลบอีกคน เทิดณรงค์รีบพาเพื่อนกลับมาให้พรานแก้วรักษา
 บริเวณเมืองอโฆราลัย มะแตนายปรากฏกายขึ้น หมุนรอบตัว
 "องค์ราชันย์เพคะ ภูเตศวร นางนิลพัตราปลอดภัย ข้ามแก่งพันธารามาพ้นแล้วเพคะ"
 ภูเตศวรปรากฏร่างขึ้นด้านหลัง มะแตนายหันไป
 "สำหรับไอ้พวกเศษสวะคนอื่นๆ หม่อมฉันยังมีหายนะอีกมากมาย รอคอยพวกมันอยู่ หม่อมฉันจะทำให้ดีที่สุด อย่างที่พระองค์ต้องการ"
 "ดี เจ้าควรรู้หน้าที่ แล้วก็ทำตามสั่ง เท่านั้นก็เพียงพอ"
 มะแตนายแค้นใจ "แต่ไม่ต้องทรงวิตกนะเพคะ นางนิลพัตราจะได้มาเฝ้าพระองค์เร็วๆ นี้ แต่ที่จะตามนางมา ก็คือไอ้คนนำสาร แล้วนางก็จะช่วยกับมัน ใช้มีดเล่มเดิม มาปักที่พระอุระอีกครั้งยังไงเพคะ"
 ภูเตศวรจ้องมะแตนายแค้นมาก แล้วก้าวเข้ามา ตบเพี้ยะ มะแตนายกระเด็นไกล แล้วเงยหน้ามา กุมแก้ม แค้น
 "หากเจ้าอยากมอดไหม้เป็นเถ้าถ่าน ข้าจะช่วยสงเคราะห์ให้" ภูเตศวรชี้หน้า ก้าวเข้ามา
 มะแตนายรีบขยับร่างหนี หายวับไป ภูเตศวรแค้น
 ที่กองไฟฟากฝ่ายหญิง ดวงจันทร์เป็นเสี้ยวแหลมที่ขอบฟ้า กระแตหลับตัวงอ มีผ้าห่มสีทหารคลุม นิลพัตรานั่งกอดเข่ามองกองไฟกลุ้มใจ สักพักเทิดณรงค์เดินมาโผล่ดู เห็นนิลพัตรานั่งอยู่อึ้ง
 "พัตร จะเช้าแล้วนะ ยังไม่นอนอีก"
 "ใครจะนอนลงล่ะคะ แล้ว จุฑาเป็นไงบ้าง"
 "พรานแก้วให้ยาแล้ว ไม่เป็นไรแล้ว ลูกดอกที่โดนมันอาบพิษจากสมุนไพรบางอย่าง พรานแก้วว่าเป็นแค่ยาสลบ เลือดลมอะไรก็ไหลเวียนดี เหมือนโดนยานอนหลับ เดี๋ยวพรุ่งนี้เช้าก็จะตื่น อาจจะมีแพ้ เวียนหัวคลื่นไส้นิดหน่อย"
 "ใครกำลังเล่นงานพวกเรา"
 "จะใคร ก็พวกมันนั่นแหละ แต่พัตรไม่ต้องกลัว ผม พรานแก้ว กับสา ผลัดกันเดินไปเดินมา อยู่เวรยามกันจนสว่างนั่นแหละ"
 "พัตรไม่กลัวหรอก พัตรอยากเจอหน้าเขาจังๆ มากกว่า อยากจะถาม ว่าเขาต้องการอะไร ทำไมต้องทำกันถึงขนาดนี้"
 "พูดไป คุณจะหาว่าผมใส่ร้ายเขา พัตร พัตรเชื่อผมไหมล่ะ ว่านายอัคคี ไม่ใช่มนุษย์อย่างเราๆ"
 "พัตรไม่รู้ว่าจะเชื่อ หรือไม่เชื่ออะไรอีกแล้ว ทุกอย่างที่มันเกิดขึ้น ทั้งหมดที่เราเจอ มันอธิบายด้วยเหตุผลอะไรก็ไม่ได้ทั้งนั้น"
 เทิดณรงค์จับมือนิลพัตรามากุม "แต่พัตรต้องเชื่อ ว่าเทิดรักพัตร รักตลอดเวลา แล้วเทิดจะไม่ยอมให้ใครมาแตะต้องพัตรอีกแล้ว"
 นิลพัตราสบตา "เทิด เราทั้งหมด จะต้องกลับไปด้วยกัน อย่างปลอดภัย ใช่ไหม"
 "ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เทิดจะเอาชีวิตเข้าแลก"
 "ไม่นะ เทิดต้องไม่เป็นอะไร" นิลพัตราผวากอดเทิดณรงค์ร้องไห้ "ต้องไม่มีใครเป็นอะไรอีก พัตรไม่ยอมๆ"
 เทิดณรงค์กอดนิลพัตราแน่น "เทิดสัญญา พัตร เราจะไม่เป็นอะไร เราจะได้กลับไป อยู่ด้วยกัน"
 เทิพณรงค์พรมจูบนิลพัตราทั่วใบหน้า "เทิดจะไม่ทิ้งพัตร ใช่ไหม"
 "ไม่มีวัน ไม่มีวันอีกแล้ว"
 "เทิด พัตรคิดถึงพ่อ คิดถึงยศซี่" นิลพัตราร้องไห้ออกมา
 "เทิดสัญญา พรุ่งนี้เราจะต้องหาทั้งคู่ให้เจอ เทิดสัญญา"
 ทั้งสองกอดจูบกัน เหมือนจะเป็นวันสุดท้ายคืนสุดท้าย
จบตอน24

credit : http://www.oknation.net/blog/lakorn
   
 
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นที่ 3

bjt
xushengda66@gamil.com

converse

moncler outlet

north face

curry 5

kate spade outlet

coach factorty outlet

david yurman jewelry

supra shoes

kevin durant shoes

david yurman

ugg schweiz

hermes belt

hermes handbags

celine outlet

coach outlet

michael kors outlet

pandora jewelry

kate spade outlet

mac cosmetics

canada goose jackets

true religion jeans

moncler outlet

cheap oakley sunglasses

mbt shoes

air jordan shoes

pandora jewelry

converse shoes

coach outlet

pandora jewelry outlet

fitflops

ugg outlet

prada outlet

true religion outlet

coach outlet online

persol sunglasses

kate spade outlet

coach outlet

moncler outlet

??????

coach outlet

coach wallets

true religion outlet store

y3 shoes

ugg outlet

kate spade outlet

coach outlet

moncler outlet

nike air max pas cher

asics shoes

hydro flask cup

ralph lauren sale clearance

coach handbags outlet

cheap jordans

coach outlet

cincinnati bengals jerseys

louboutin outlet

ysl outlet

cheap jordans free shipping

adidas shoes

louis vuitton outlet

puma

guess canada

ralph lauren outlet

north face jackets

cheap ugg boots

cheap oakley sunglasses

canada goose outlet

hydro flask sale

adidas

christian louboutin uk

seattle seahawks jerseys

yeti tumbler

yeti cup

mont blanc pens

off-white clothing

polo ralph lauren

pittsburgh steelers jerseys

ultra boost

pandora jewelry

nike blazer pas cher

oakland raiders jerseys

michael kors outlet

pandora charms

cheap jordan shoes

kate spade

adidas yeezy shoes

converse shoes

polo ralph lauren outlet online

fitflops outlet sale

michael kors outlet clearance

giuseppe zanotti outlet

coach canada

pandora charms sale clearance

michael kors outletQQQ

christian louboutin outlet

ugg pas cher

nike air max 2017

michael kors handbags

gucci handbags
แสดงความคิดเห็นเมื่อ : 6/3/2019 9:32:19 AM
ความคิดเห็นที่ 2

qqq
chenyueqin1997@gmail.com

adidas nmd

coach factory outlet

air max 90

coach outlet store

jimmy choo outlet

coach outlet

hermes birkin

tory burch outlet

pandora jewelry official site

adidas stan smith

canada goose sale

kate spade handbags

pandora charms

air jordans

vans store

pandora jewelry

pandora charms sale clearance

canada goose jackets

adidas shoes

ray ban sunglasses

timberland boots

hermens bags

kobe shoes

birkenstock sandals

cincinnati reds jerseys

pandora charms

cheap jordan shoes

pandora charms

ray ban sunglasses

ralph lauren outlet

tory burch outlet

oakley sunglasses outlet

lacoste polo shirts

swarovski crystal

kate spade handbags

nba jerseys

yeezy 350 boost

nike react shoes

supra shoes

cheap jordans

nike tessen

fitflops sale clearance

moncler jackets

canada goose outlet

adidas shoes

louis vuitton outlet

canada goose outlet

pandora outlet

mlb jerseys

converse outlet store

canada goose

ralph lauren

nike free 4.0

cheap mlb jerseys

nike outlet

ugg boots

oakley sunglasses

fitflops

coach outlet store

hermes bags

timberland outlet

cartier outlet

air max 97

nike outlet

hermes handbags

fitflops sale

cheap ray ban sunglasses

coach factory outlet

coach outlet

ralph lauren

ugg outlet

christian louboutin outlet

coach outlet store

michael kors outlet online

florida marlins jerseys

pandora

moncler jackets

milwaukee brewers jerseys

canada goose sale

adidas campus

jordan shoes

canada goose outlet

pandora jewelry

coach factory outlet

longchamp outlet

jimmy choo

pandora jewelry

adidas shoes

adidas yeezy

supreme clothing

converse all star

nike air max zero

cheap nike air max

mulberry outlet

valentino shoes

nike air more money

supreme clothing

cheap nba jerseys

birkenstock sandals

180804yueqin
แสดงความคิดเห็นเมื่อ : 8/4/2018 8:39:24 AM
ความคิดเห็นที่ 1

xasfaasf

20180714xiaoke

cheap jordans

michael kors outlet store

mbt shoes outlet

coach factory outlet

cheap jordan shoes

kevin durant shoes

ugg boots on sale

jordan 32

ralph lauren

ugg boots outlet

nike trainers

bcbg dresses

coach outlet online

air jordan shoes

michael kors outlet clearance

canada goose

cheap jordan shoes

coach outlet online

canada goose outlet online

bulgari jewelry

pandora outlet

pandora outlet

air jordan shoes

uggs outlet

true religion outlet store

moncler outlet

pandora jewelry

nfl jerseys

cheap jordan shoes

armani exchange

dsquared2 jeans

fitflops shoes

canada goose jackets

coach factory outlet online

coach factory outlet

michael kors outlet clearance

coach outlet store online

michael kors outlet clearance

pandora outlet

polo ralph lauren shirts

nba jerseys wholesale

air jordan shoes

oakley sunglasses wholesale

canada goose outlet store

jerseys wholesale

coach factory outlet

coach factory outlet

uggs outlet online

coach outlet store

air jordan retro

tory burch sandals

jimmy choo shoes

ralph lauren polo shirts

pandora outlet

denver broncos jersey

canada goose outlet

chloe sunglassess

pandora jewelry outlet

polo ralph lauren outlet

ray-ban sunglasses

tory burch outlet store

kate spade handbags

kate spade

polo ralph lauren outlet

mlb jerseys wholesale

nike nba jerseys

coach outlet store online

bape clothing

jordan shoes

canada goose outlet store

michael kors outlet online

swarovski crystal

canada goose outlet online

cheap ugg boots

jordan shoes

michael kors handbags

canada goose jackets clearance

nhl jerseys wholesale

ugg boots clearance

coach factory outlet

cheap uggs

light up shoes

michael kors outlet online

supreme shirts

karen millen dresses

broncos jerseys

ralph lauren polo

cheap air jordans

harry winston jewelry

chrome hearts sunglasses

polo ralph lauren outlet online

ray ban sunglasses outlet

canada goose jackets

true religion jeans sale

uggs canada

tory burch outlet online

michael kors uk

canada goose outlet store

canada goose jackets

coach outlet store online

pandora jewelry

polo ralph lauren factory store

gentle monster sunglasses

49ers jerseys

canada goose jackets for women

air max 90

ray ban sunglasses sale

canada goose outlet

kate spade new york

ralph lauren polo outlet

kate spade outlet online

moncler coats

uggs outlet online

michael kors outlet clearance

polo ralph lauren outlet

oakley sunglasses wholesale

a bathing ape

coach factory outlet

basketball jerseys

polo ralph lauren

belstaff jackets

swarovski jewellery

houston texans jersey

kate spade handbags

fingerlings monkey

michael kors outlet clearance

pandora jewelry

diesel jeans

coach outlet store online

ugg outlet online

oakley sunglasses wholesale

uggs outlet

cheap jordan shoes

pandora jewelry

coach factory outlet

canada goose outlet online

coach outlet store online

jordan shoes

cheap jordan shoes

adidas outlet store

michael kors outlet online

jordan shoes

michael kors outlet clearance

burberry outlet stores

kate spade

ralph lauren polo

ray ban sunglasses outlet

ugg outlet store

canada goose uk

ralph lauren factory store

air max 2018

canada goose

nike outlet online

ugg boots

ray ban outlet

coach factory outlet

pandora jewelry

cheap air jordans

barbour mens jackets

ugg outlet

polo ralph lauren outlet online

supreme clothing

coach outlet online

coach outlet store online

air more uptempo

isabel marant outlet

michael kors outlet clearance

michael kors outlet online

longchamp pliage

canada goose jackets sale

ralph lauren shirts

michael kors outlet clearance

canada goose coats

coach outlet

polo pas cher

calvin klein jeans

michael kors outlet clearance

michael kors outlet clearance

canada goose jackets outlet

cheap ray ban sunglasses

coach outlet store online

ugg boots outlet

ralph lauren outlet online

kate spade handbags
แสดงความคิดเห็นเมื่อ : 7/14/2018 8:12:12 AM
  page 1 of 1
ละครปัจจุบันตอนล่าสุด
(ตอนอื่น ๆ)
ตอนที่ 21 - 24
ละครที่ฉายอยู่ปัจจุบัน
จามอง ยอดหญิงผู้พิทักษ์แผ่นดิน (3)
ซอนต๊อก มหาราชินีสามแผ่นดิน (15)
ร่วมแสดงความคิดเห็น
* ชื่อ :  
    
อีเมล์ :  
    
* รายละเอียด :  
  

ใส่ข้อมูลได้อีก ตัวอักษร
 
* ใส่ค่าตามภาพ :  
  
 
 
SABUYJAISHOP ผู้ให้บริการทางการตลาดออนไลน์ สำหรับร้านค้าหรือผู้ประกอบการ ที่ต้องการนำเสนอสินค้า โฆษณา ประชาสัมพันธ์ร้านค้า หรือสินค้าในร้าน โดยเรามีเครื่องมือที่จะช่วยอำนวยความสะดวกในการเปิดร้านค้า โฆษณาสินค้า และระบบการสั่งซื้อสินค้าไว้พร้อมสรรพแล้ว สำหรับผู้ที่ต้องการช่องทางในการทำธุรกิจขายสินค้าออนไลน์