แหล่ง shopping
   สินค้าจากร้านค้า
แอร์ HAIER HSU-18CEK03-T
ดูขนาดรูปภาพจริง
ตัวอย่างสินค้าของลูกค้า ทำบัตรพื้นใส
ดูขนาดรูปภาพจริง
เลนส์เสริมมือถือ รุ่น HPLQ-025 คลิปเลนส์ 0.6X Wide-angle 15X Macro-lens
ดูขนาดรูปภาพจริง
วิธีการเลือกเครื่องขัดสีรถ เลือกเครื่องขัดสีรถรุ่นไหน ยี่ห้อไหนดี
ดูขนาดรูปภาพจริง
Kinesys (คินเนซิส) SPF50 กันแดดสำหรับคนเป็นสิว
ดูขนาดรูปภาพจริง
COLLY PLUS 10,000 MG.
ดูขนาดรูปภาพจริง
คอนโดสำหรับเช่า 2 ห้องนอน Paradise Ocean View Condominium (พาราไดซ์ โอเชี่ยน วิว คอนโดมิเนียม)
ดูขนาดรูปภาพจริง
tween mandelic10 รักษาสิวไม่มีสเตียรอยด์
ดูขนาดรูปภาพจริง
Verena Nutroxsun นวัตกรรมใหม่ของผลิตภัณฑ์กันแดดในรูปแบบของการชงแล้วดื่ม
ดูขนาดรูปภาพจริง
ปั๊มสูบส่งของเหลว ปั๊มสูบส่งของหนืด สำหรับอุตสาหกรรมเครื่องดื่ม
ดูขนาดรูปภาพจริง
ไอเดียการ์ดใส ปั๊มเคเงิน-เคทอง ประกายวาว
ดูขนาดรูปภาพจริง
สบู่ว่านหางจระเข้
ดูขนาดรูปภาพจริง
หมูแผ่นนครปฐม ความอร่อยในตำนาน หมูแผ่นยิ้มยิ้มจ้า
ดูขนาดรูปภาพจริง
ขนมกล้วยอบเนย
ดูขนาดรูปภาพจริง
มันเส้น
ดูขนาดรูปภาพจริง
Paradise Ocean View Condominium (พาราไดซ์ โอเชี่ยน วิว คอนโดมิเนียม)
ดูขนาดรูปภาพจริง
แอร์ SHAPR PR24
ดูขนาดรูปภาพจริง
Real Hair 5 กล่อง (เรียวแฮร์ เซรั่มปลูกคิ้ว หนวด เครา จอน)
ดูขนาดรูปภาพจริง
3D GLW Ceramic Trim Care 16oz Series SI02 น้ำยาฟื้นฟูพลาสติกดำ ชิ้นส่วนต่างๆให้กลับมาดำใหม่ ติดทนนาน
ดูขนาดรูปภาพจริง
Real Hair : Natural Hair Serum 50ml. (เรียวแฮร์ เนเชอรัล เซรั่ม)
ดูขนาดรูปภาพจริง
ลำโพงบลูทูธ Wireless Speaker Bluetooth ไร้สาย Remax HPRM-M1 SUSHI สเตอริโอ ขนาดพกพา
ดูขนาดรูปภาพจริง
ฝากซื้อ ฝากขาย ให้เช่า การเคหะร่มเกล้า
ดูขนาดรูปภาพจริง
ขนมปังกระเทียม
ดูขนาดรูปภาพจริง
ชุดราตรียาวของเด็ก หรูหราสีเขียวแขนจั๊ม (พร้อมส่ง)
ดูขนาดรูปภาพจริง
ลำโพงบลูทูธ Wireless Speaker Bluetooth ไร้สาย ทรานฟอเมอร์ HPP 58 ลำโพงตู้เท่ห์ๆ สเตอริโอ ขนาดพกพา
ดูขนาดรูปภาพจริง
 
เรื่องย่อละคร ตามบทโทรทัศน์
 

มนต์รักข้าวต้มมัด [ ตอนที่ 13 - 16 ]
 

จำนวนคนเข้าชม : 224 ครั้ง            update : 24/3/2009
   
   
  มนต์รักข้าวต้มมัด 13  
 ถึงงานวันแซยิดของกิมท้อแล้ว ช่อม่วงควงแขนลายไทเดินเข้ามาด้วยสีหน้าลั๊ลลามากๆ ทันใดนั้นเอง ตงฉินกับฟองดาวก็เดินเข้ามา ฟองดาวกวาดสายตามองหามะม่วง ตงฉินบอกฟองดาวว่ามะม่วงส่งข้อความมาบอกว่าคงมาไม่ได้แล้ว เพราะท้องเสีย
 ฟองดาวชะงักทันที ด้วยความตกใจ กลัวว่ามะม่วงเป็นอะไรมากหรือเปล่า ตงฉินรีบแสร้งบอกว่าไม่เป็นอะไร แต่มะม่วงกำชับให้เขาดูแลฟองดาวและส่งกลับบ้านให้ดี ฟองดาวทำหน้าไม่ถูก เหมือนตกกระไดพลอยโจนมาแล้ว ฟองดาวตัดสินใจเดินเข้าไป ตงฉินรีบเดินไปเคียงข้างฟองดาว ด้วยใบหน้าระรื่น
 เสียงดนตรีบรรเลงบนเวทีอย่างคึกคัก กิมท้อ แช่มชื่น รื่นรมย์ โจว นั่งอยู่ที่โต๊ะจีนที่เป็นโต๊ะประธาน ขณะที่แขกเหรื่อนั่งกันเกือบเต็ม ทันใดนั้นเองช่อม่วงก็เดินสวยเข้ามา ดูโดดเด่นเป็นสง่ามากๆ แช่มชื่นเห็นช่อม่วงที่หน้าทางเข้าก็รีบสะกิดกิมท้อ บอกว่ามาแล้ว
 กิมท้อตื่นเต้น รีบลุกพรวดขึ้นทันทีด้วยสีหน้าดีใจต้อนรับ แล้วถามหาตงฉิน กิมท้อยังไม่ทันฟังคำตอบ ก็คว้าไมค์บอกแขกผู้มีเกียรติ แนะนำว่าฟองดาวคือว่าที่หลานสะใภ้ของเธอเอง ช่อม่วงลนลานรีบปฏิเสธ ทันใดนั้นกิมท้อก็ประกาศ
 "ขอเชิญพบกับว่าที่เจ้าบ่าวของอาหนูช่อ อาตง หลานชายอั๊วเองฮ่า"
 ทุกคนมองไปที่ประตู เห็นว่าคนที่เดินเข้ามาคือลายไทนั่นเอง แป่ว กิมท้อหุบยิ้มทันที แช่มชื่นสะอึกกึ้ก รีบหันไปถามรื่นรมย์
 "นี่ลายไทมาได้ไง แกรู้เรื่องนี้รึเปล่ารื่น"
 รื่นรมย์หันไปทางอื่น ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ ทันใดนั้นเองเสียงของตงฉินก็ดังขึ้น
 "ผมอยู่นี่ครับอาม่า"
 ตงฉินเดินหล่อควงฟองดาวเข้ามา ทุกคนตะลึงกันใหญ่ โดยเฉพาะกิมท้อที่มองฟองดาวด้วยความตกใจ ลายไทหันมาเห็นฟองดาวควงแขนตงฉินเข้ามาก็ตกใจอึ้ง ฟองดาวเห็นลายไทก็อึ้งไปอีกคน
 โจวกำมือแน่นโมโหมากๆ กิมท้อเปิดฉากเดินเข้ามาเอาเรื่องตงฉิน
 "อาตง ไหนลื้อรับปากว่าจะมากับอาหนูช่อไง แล้วนี่ลื้อควงหลานยัยคุณนายปรุงทิพย์มาได้ไงห๊ะ"
 "เอ่อเค้าชื่อคุณฟองดาวครับอาม่า เขาเป็นแฟนผมเอง"
 กิมท้อลมจะใส่ เซนั่งลงกับเก้าอี้ โจวลุกพรวดทันทีเอาเรื่องตงฉิน
 "ไอ้ตง นี่แกกล้าขัดคำสั่งฉันเหรอห๊ะ ฉันบอกแล้วใช่มั้ยว่าไม่ให้แกยุ่งกับหลานสาวบ้านนี้"
 "แต่ผมทำตามคำสั่งเตี่ยไม่ได้นี่ครับ เพราะผมกับคุณฟองดาว..เรารักกันครับ"
 ลายไทอึ้งไม่แพ้กัน โจวโมโหเดือดสุดๆ จะเอาเรื่อง รื่นรมย์ขัดขาโจวหน้าคะมำ เลยทำเป็นจิบน้ำหน้าตาเฉย โจวหันมาทางรื่นรมย์โมโหมากๆ ฟองดาวเห็นหน้าลายไทก็ทำหน้าไม่ถูก แช่มชื่นโมโห เดินเข้ามาเอาเรื่องช่อม่วงบ้าง
 "ยัยช่อ บอกยายมาซิว่านี่อะไร ทำไมช่อถึงได้มากับลายไทห๊ะ"
 "ก็ช่อเป็นแฟนพี่ลายไทนี่จ๊ะยาย ส่วนไอ้ตงก็มีแฟนมาด้วย แล้วจะให้เราควงกันมาได้ยังไงล่ะจ๊ะ"
 "ใช่ครับอาม่า คุณฟองดาวก็เป็นแฟนผม เราคุยกันไว้แล้วว่าอีกไม่นานเราจะแต่งงานกันครับ"
 "ส่วนช่อก็กำลังจะแต่งงานกับพี่ลายไทเหมือนกัน เพราะเรารักกันมากเลยค่ะ"
 ฟองดาวทนฟังไม่ไหว รีบหันไปบอกตงฉิน ขอตัวกลับ ฟองดาวเดินออกจากงานไป ลายไทมองตามฟองดาวด้วยความเป็นห่วง และยังติดใจเรื่องนี้ เลยแกะมือช่อม่วงออก รีบตามฟองดาวออกไป ช่อม่วงกับตงฉินมองตามงง ทำท่าจะเดินตามไป แต่แช่มชื่นรีบเรียกไว้ทันที ให้มาคุยกันให้รู้เรื่อง
 คล้าวพลางตัวเป็นบ๋อย เพื่อให้ตัวเองเข้ามาในงานหาช่อม่วงได้ ด้านย้งยี้ก็รีบร้อนเข้ามาในงาน เลยชนเข้ากับคล้าวจนเครื่องดื่มหกใส่ตัวเธอ ย้งยี้โมโหที่ชุดเลอะหมด คว้าถาดมาฟาดหัวคล้าว โมโหย้งยี้
 ช่อม่วงพยายามอธิบายให้ทุกคนฟัง ด้วยความหวั่นๆกลัวความผิดอยู่เหมือนกัน
 "ยายจ๋า เรื่องอื่นช่อทำให้ยายได้หมด แต่ให้ช่อยอมแต่งงานกับคนที่ช่อไม่ได้รักช่อทำไม่ได้จริงๆจ้ะ ช่อเป็นคนนะจ๊ะยาย ไม่ใช่ข้าวต้มมัด จะได้เอาไปมัดติดกับใครก็ได้"
 แช่มชื่นยืนยัน "แต่ยายก็เอาข้าวต้มมัดด้วยกันมามัดรวมกับช่อไม่ใช่เหรอ ถ้าช่อไม่เหมาะสมกับตงฉินจริงๆ ยายคงไม่ทำอย่างนี้หรอกลูก"
 "แต่ความเหมาะสมของยาย มันไม่เกี่ยวกับความรักของช่อนี่จ๊ะ คนที่ช่อรักมีแค่พี่ลายไทคนเดียว ยังไงช่อก็แต่งงานกับไอ้ตงไม่ได้หรอกจ้ะ"
 ตงฉินได้ที รีบสวนขึ้นทันควัน "ใช่ครับ คนที่ผมรักก็มีแค่คุณฟองดาวคนเดียว"
 โจวโมโหสุดๆ ลุกพรวดขึ้นทันที "หยุดเลยนะไอ้ตง"
 รื่นรมย์ลุกพรวดขึ้นห้าม "แกนั่นแหละหยุด พูดต่อเลยตงฉิน น้ากำลังฟังอยู่"
 โจวฮึดฮัดนั่งลงอย่างไม่สบอารมณ์ รื่นรมย์ทำหน้ายักษ์ขู่โจว แล้วนั่งลงบ้าง
 "ที่ผมทำแบบนี้ไม่ใช่ว่าผมตั้งใจจะอกตัญญูต่ออาม่านะครับ แต่ผมมีคนที่ผมรักอยู่แล้ว จริงๆ อาม่าเห็นใจผมเถอะครับ" ตงฉินตีหน้าเศร้า
 "ถ้าเป็นคนอื่นอั๊วอาจจพอรับฟังนะ แต่ทำไมต้องเป็นหลานสาวยัยหม่อมนั่นด้วยห๊ะ" กิมท้อไม่ยอม
 "ใช่ จนก็จน งกก็งก" โจวเสริม
 "อั๊วขอสั่งเด็ดขาดเลยนะอาตง ลื้อก็ห้ามรักผู้หญิงคนนี้เด็ดขาด แล้วที่สำคัญคนที่ลื้อต้องรักต้องเป็นอาหนูช่อคนเดียวเท่านั้น" กิมท้อแผดเสียง จริงจังมากๆ
000000000000000000000
 ฟองดาวสีหน้ายังงอนๆ อยู่ โวยวายใส่ลายไท
 "ไหนคุณบอกว่าผู้หญิงที่ชื่อช่อ เป็นน้องสาวคุณยังไงล่ะคะ แสดงว่าเรื่องทั้งหมดที่คุณบอกดาว คุณหลอกดาวใช่มั้ยคะ"
 ลายไทลนลานพยายามอธิบาย "ไม่ใช่อย่างนั้นนะครับ คือ ผมไม่รู้จะอธิบายยังไง"
 "ไม่ต้องอธิบายก็ได้ค่ะ ถือว่าดาวมองคุณผิดไปละกัน"
 ลายไทกุมหน้าไม่รู้จะพูดยังไงดี "เอาอย่างนี้ละกันครับ ผมบอกได้แค่ว่า ผมไม่เคยโกหกคุณเลย เรื่องวันนี้มันเป็นเพราะความจำเป็น แล้วผมก็บอกใครไม่ได้"
 "ช่างเถอะค่ะ ดาวเข้าใจว่าเราเพิ่งรู้จักกันไม่นาน คงมีอีกหลายเรื่องที่เราต่างคนต่างไม่รู้"
 "รวมถึงเรื่องที่คุณเป็นแฟนกับตงฉินด้วย"
 ฟองดาวสะอึก พูดไม่ออก ลายไทพ้อ
 "ผมเองก็เพิ่งทราบว่าคุณมีคนรักอยู่แล้วเหมือนกัน ผมขอโทษนะครับที่เข้ามาวุ่นวายกับชีวิตคุณ ทั้งที่ไม่สมควร"
 ฟองดาวรีบหลุดปากอธิบายทันที "ไม่ใช่อย่างนั้นนะคะ ที่ดาวทำแบบนั้นก็เพราะตงฉินเขาขอร้อง ความจริงเราไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ"
 ลายไทได้ฟังคำอธิบายก็ยิ้มอย่างดีใจ "จริงเหรอครับ"
 "แต่สำหรับคุณคงไม่ใช่ ถ้างั้นดาวขอตัวก่อนนะคะ ลาก่อนค่ะ"
 ฟองดาวเดินออกไป ลายไทรีบเรียกไว้ทันที
 "เดี๋ยวครับ คุณฟองดาว ผมไม่เคยคิดกับน้องช่อมากกว่าน้องสาวจริงๆ นะครับ คนที่ผมชอบคือคุณนะครับคุณฟองดาว"
 ฟองดาวชะงักหันมาทันทีอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง
 "เมื่อกี๊คุณว่าอะไรนะคะ"
 ลายไทอึกอัก พูดอะไรออกไปวะเนี่ย
 "คือ ผมชอบคุณครับคุณฟองดาว"
 ขณะที่ในงาน กิมท้อยืนยันจะให้ตงฉินและช่อม่วงแต่งงานกัน ทันใดนั้นเองเสียงของย้งยี้ก็ดังขึ้นบอกว่าคนที่ตงฉินจะแต่งงานต้องเป็นเธอคนเดียวเท่านั้น โจวตกใจทำอะไรไม่ถูก คล้าวเองก็เดินอาดๆ เข้ามา แววตามุ่งมั่นไม่แพ้กัน ว่าคนที่ช่อม่วงจะแต่งงานด้วย คือเขาคนเดียวเท่านั้นเหมือนกัน
 แช่มชื่นหันไปมองเห็นแขกเหรื่องงเป็นไก่ตาแตกกันหมด รู้สึกอายมาก สุดท้ายเลยเดินเข้ามาห้ามทัพ แล้วถามว่าตกลงช่อม่วงจะไม่แต่งงานกับตงฉิน แต่จะแต่งกับลายไทใช่ไหม ช่อม่วงยืนยันหนักแน่น คล้าวกุมหัวใจ ใจแทบขาด แช่มชื่นถอนหายใจ บอกว่าเธอจะไม่บังคับก็ได้ ช่อม่วงดีใจสุดๆ
 แต่ทันใดนั้นเอง ลายไทกับฟองดาวเดินเข้ามา ยกมือไว้แช่มชื่น ขอโทษ
 "เรื่องราวทั้งหมดด้วยนะครับ ผมมาคิดๆดูแล้ว ผมไม่น่าโกหกคุณยายเลย ความจริงผมกับน้องช่อ เราไม่ได้เป็นแฟนกันหรอกครับ"
 ช่อม่วงช็อคสุดๆ "พี่ลายไท"
 ฟองดาวเดินเข้ามายกมือไหว้กิมท้อ "ดาวเองก็ต้องขอโทษคุณย่าด้วยค่ะ แต่คุณย่าไม่ต้องห่วงนะคะว่าดาวจะมาเป็นหลานสะใภ้ของคุณย่า เพราะความจริงแล้ว ดาวเองไม่ได้เป็นแฟนหลานชายคุณย่าเหมือนกันค่ะ"
 ตงฉินช้อคไปอีกคน ลายไทหันมาพูดกับช่อม่วง
 "พี่ต้องขอโทษน้องช่อด้วยนะจ๊ะที่ร่วมมือกับน้องช่อต่อไปไม่ได้ น้องช่ออย่าโกรธพี่เลยนะจ๊ะ"
 ฟองดาวหันมาพูดกับตงฉินด้วยความรู้สึกผิด "ดาวเองก็ต้องขอโทษคุณด้วยนะคะ ที่ช่วยคุณไม่ได้เหมือนกัน หวังว่าคุณคงอภัยให้ดาวนะคะ"
 "ที่เราสองคนจะพูดก็มีเท่านี้ งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ"
 ลายไทหันไปหาฟองดาวแล้วชวนกลับ ลายไทกับฟองดาวยกมือไหว้ผู้ใหญ่ในงาน กิมท้อ แช่มชื่น โจว รื่นรมย์ รับไหว้งงๆ ช่อม่วงกับตงฉินทำอะไรไม่ถูก เป็นลมล้มพับไปเลย
 ฟองดาวกับลายไทยืนคุยกันอยู่หน้าบ้าน สองคนดูเขินๆด้วยกันทั้งคู่ ลายไทขอบคุณฟองดาวที่อนุญาตให้เขามาส่งหน้าบ้าน ฟองดาวยิ้มว่าหากอยากรู้จักกันมากกว่านี้ ก็ไม่น่ามีอะไรต้องปิดบัง และเธอเองก็อยากให้ลายไทได้รู้จักยายของเธอ ลายไทชะงักแทบไม่เชื่อหูตัวเอง
 "หมายความว่า คุณฟองดาวให้โอกาสผม ได้คบหาดูใจคุณเหรอครับ"
 "อันนี้ก็แล้วแต่คุณละกันนะคะ ว่าคุณอยากเรียนรู้ในตัวดาวรึเปล่า"
 "อยากสิครับ แค่คุณให้โอกาสผมก็ดีใจที่สุดแล้วล่ะครับ ขอบคุณนะครับคุณฟองดาว ผมดีใจที่สุดเลย ไชโย"
 ฟองดาวมองลายไทแอบขำที่ลายไทดีใจขนาดนั้น ทันใดนั้นเอง แจ่มใสเปิดประตูออกมา ว่าใครมาส่งเสียงดังหน้าบ้านเธอ ลายไทเห็นแจ่มใสก็ชะงัก แจ่มใสมองลายไทด้วยความแปลกใจ รู้สึกคุ้นหน้ามากๆ และจำได้ว่าเคยเจอกันที่ตลาด ลายไทยกมือไหว้
 แจ่มใสรับไหว้อย่างเจ้ายศเจ้าอย่าง แล้วหันไปถามฟองดาว ว่าตอนไปไปกับพี่ชายมะม่วง ทำไมตอนกลับถึงมากับชายคนนี้ได้ ฟองดาวอ้างว่าพี่ชายมะม่วงติดธุระ เลยมากับลายไท แจ่มใสสงสัยว่าทั้งคู่รู้จักกันได้ยังไง
 "ก็สักพักแล้วล่ะครับ ผมต้องขอโทษคุณท่านด้วยนะครับที่เพิ่งมาแนะนำตัว แต่ต่อไป ผมจะหมั่นมาเยี่ยมเยียนคุณท่านบ่อยๆนะครับ ถ้างั้นผมลากลับก่อนนะครับ สวัสดีครับ"
 แจ่มใสรับไหว้งงๆ ลายไทหันไปยิ้มกับฟองดาว
 "ฝันดีนะครับคุณฟองดาว"
 ฟองดาวยิ้มรับ ลายไทเดินออกไป แต่แอบเหลือบหันมากลับมามองฟองดาวเป็นระยะๆ ด้วยความตื่นเต้นดีใจสุดๆ ฟองดาวมองตามขำๆ แจ่มใสหันไปมองฟองดาว รู้สึกสังหรณ์ใจแปลกๆเว้ย
 ตงฉินนั่งเขี่ยข้าวอย่างหมดอาลัยตายอยาก กินไม่ลงจริงๆ ขณะที่ช่อม่วงตักข้าวเข้าปากไม่ยั้ง ประชดชีวิต ทั้งคู่งงว่าทำไมลายไทและฟองดาวรู้จักกันได้ ตงฉินเครียดจัดกว่าเดิม
 "ยัยช่อ เธอว่าสองคนนี้จะแอบกิ๊กกันอยู่รึเปล่า"
 ช่อม่วงชักใจคอไม่ดี "จริงด้วย ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงๆ เราจะทำยังไงดีล่ะไอ้ตง"
 "อย่าเพิ่งคิดไปถึงขั้นนั้นสิ ฉันว่าก่อนอื่นเราต้องสืบให้ได้ก่อนว่า สองคนนี้เป็นอะไรกันแล้วที่เหลือค่อยว่ากัน"
 ช่อม่วงพยักหน้าเห็นด้วย ช่อม่วง ตงฉิน มองหน้ากัน แล้วหันมาจิกตาร้ายกาจ
จบตอน 13

มนต์รักข้าวต้มมัด 14  
 ช่อม่วงในคราบมะม่วงนั่งตีขิมไป แอบมองฟองดาวไป ฟองดาวนั่งเช็ดทำความสะอาดเครื่องดนตรีไป ยิ้มไป มีความสุขจริงเว้ย  ช่อม่วงวางมือแล้วเขยิบเข้ามานั่งข้างๆ ฟองดาว
 "แหม ตั้งแต่กลับจากงานเมื่อวานรู้สึกครูดาวจะดูมีความสุขจังเลยนะคะ" ช่อม่วงแอบหมั่นไส้
 ฟองดาวหันมาคุยกับช่อม่วง เก็บรอยยิ้มตัวเองไม่ได้เลย
 "ก็งานเมื่อวานสนุกดีนี่จ๊ะ"
 "สนุกเหรอคะ งานแซยิดอาม่าอายุ60 ที่จัดในสมาคมชาวจีน เนี่ยนะคะ"
 ฟองดาวชะงัก "ทำไมล่ะจ๊ะ จะงานคนจีนหรือคนไทย ก็สนุกได้เหมือนกันนี่จ๊ะ"
 แจ่มใสเดินเข้ามาสีหน้ายังเคืองๆ "แต่ฉันขอตำหนิพี่ชายเธอหน่อยนะมะม่วง ที่เมื่อวานรับปากว่าจะมาส่งยัยดาว แต่สุดท้ายก็ให้คนอื่นมาส่ง"
 ช่อม่วงชะงักสนใจขึ้นมาทันที "ใครเหรอคะหม่อม"
 "ก็นาย..." แจ่มใสทำท่าจะพูดแต่สุดท้ายก็เปลี่ยนใจ
 "ช่างเถอะ พูดไปเธอก็คงไม่รู้จักหรอก"
 "ชื่อลายไทรึเปล่าคะ"
 "ใช่ นายลายไทนั่นแหละ เอ๊ะ แล้วเธอรู้ได้ยังไงห๊ะ" แจ่มใสสงสัย
 ช่อม่วงชะงักหน้าเจื่อนๆ ลนลานหาทางแก้ตัว
 "เอ่อ พอดีมะม่วงได้ยินญาติๆเขาพูดกันน่ะค่ะ ว่าในงานมีคนสวยชื่อฟองดาว คนหล่อชื่อลายไท กลับบ้านไปด้วยกัน  เลยจำชื่อได้แม่นน่ะค่ะ แหะๆ"
 แจ่มใสกับฟองดาวพยักหน้ารับรู้ อ่อ อย่างนี้นี่เอง
 ตงฉินสะกดรอยตามลายไท ขับรถมาจอดใกล้ๆหน้าบ้านฟองดาว พลางมองลายไทที่ยืนอยู่หน้าบ้านฟองดาวด้วยความสนใจ ตงฉินเจ็บใจที่ลายไทมาหาฟองดาวอย่างที่เขาคิดจริงด้วย
 เสียงออดดังขึ้น ช่อม่วงชะงักมองไปทางหน้าประตูทันที ช่อม่วงลุกพรวดไปเปิดประตู ประตูเปิดออกมาเห็นว่าลายไทยืนอยู่หน้าประตู ช่อม่วงตกใจสุดขีดปิดประตูปัง แจ่มใสและฟองดาวชะงัก หันมามองช่อม่วงงงๆ ช่อม่วงอึกอัก ลนลานหาทางแก้ตัว อ้างว่าหน้ามืด ขอตัวไปล้างหน้าก่อน แจ่มใสมองตามแปลกใจ
 ฟองดาวไปเปิดประตูแทน เห็นว่าลายไทยืนยิ้มอยู่ ฟองดาวเห็นหน้าลายไทก็ยิ้มออกมาด้วยความดีใจ ลายไท เดินเข้ามานั่งในบ้านทำความเคารพแจ่มใส แล้ว ท่าทางเก้กังๆ ทำตัวไม่ค่อยถูก ช่อม่วงโผล่หน้ามาแอบมองจากหลังบ้านด้วยความสนใจ แจ่มใสมองลายไทอย่างยังไม่ไว้ใจเท่าไหร่ ลายไทบอกว่าเขามีกล้วยจากสวนมาฝาก แจ่มใสเห็นกล้วยลายไทที่มาทั้งเครือก็มองตาโต สีหน้ายิ้มๆ แอบดีใจอยู่ลึกๆ ได้ของฟรีเว้ย ช่อม่วงมองด้วยความเจ็บใจที่ลายไทรู้ทันแจ่มใส
 ลายไทกวาดสายตามองรอบๆบ้านฟองดาว ยิ้มๆชอบใจ ชมว่าบ้านน่าอยู่ บ้านอาจจะจัดง่ายๆ แต่เครื่องเรือนของคุณท่านดูเป็นของล้ำค่าทั้งนั้น การจัดวางก็บ่งบอกว่าคนจัดต้องมีรสนิยมดี และมีความรู้เรื่องการจัดตกแต่งแบบบ้านของคนมีชาติตระกูลดีในสมัยก่อน แจ่มใสเชิ่ดกว่าเดิม นึกอยากจะอวดขึ้นมา
 "จริงๆ ไม่ใช่แค่เครื่องเรือนนะ ฉันยังมีข้าวของเครื่องใช้ที่หาคนมีโอกาสครอบครองได้ยากอีกหลายชิ้น เธออยากเห็นมั้ยล่ะ"
ลายไทยิ้มกว้างด้วยความสนใจ "ครับคุณท่าน"
 แจ่มใสเดินนำไปเปิดตู้ไม้ออกมา เห็นว่าในตู้มีเครื่องจานสังคโลกโบราณสวยงาม ลายไทมองอย่างตื่นเต้น แล้วแอบหันมามองฟองดาวที่ยืนอยู่ด้านหลัง ช่อม่วงมองทั้งสองคนด้วยความหมั่นไส้ หันไปเตะถังขยะล้มกลิ้ง ลายไท แจ่มใส ฟองดาวชะงัก ช่อม่วงตกใจ ลนลาน ทำเสียงแมวกลบเกลื่อน
0000000000000000000000000
 ตงฉินยืนอยู่หน้าฟองดาว ท่าทางตื่นเต้นมากๆ  ดมกลิ่นปากตัวเอง อย่าประหม่า ก่อนจบรรจงนิ้วกดออด ประตูเปิดออกมา เห็นว่าฟองดาวเป็นคนเปิดประตู ตงฉินเห็นหน้าฟองดาวก็ยิ้มกว้างด้วยความดีใจ แต่พอรู้ตัวก็รีบเก๊กหน้าขรึมทันที
 "อ้าว  นึกว่ามะม่วงซะอีก" ฟองดาวงงๆ
 "ผมจะมาบอกคุณฟองดาวว่า ยัยมะม่วงยังไม่หายปวดท้อง เลยจะขอหยุดเรียนจนกว่าจะหาย ไม่มีอะไรแล้ว  ผมไปก่อนนะครับ"
 ตงฉินทำท่าเฉยๆ หันหลังจะเดินออกไป แต่หน้าแอบลุ้นมากๆ aองดาวมองตามด้วยความรู้สึกผิด ก่อนจะเรียกตงฉินไว้ บอกว่าขอคุยอะไรด้วยหน่อย ตงฉินชะงักหันมาเก๊กหน้าขรึม แลดูเฉยเมยมากๆ
 ด้านช่อม่วงนั่งลงคุยกับลายไท สีหน้ายังงอนไม่หาย ลายไทอธิบายกับช่อม่วงว่าเขาไม่ได้ต้องการให้เรื่องออกมาแบบนี้จริงๆ ช่อม่วงตีหน้าเศร้า
 "พอเถอะค่ะพี่ลายไท ช่อเข้าใจว่าช่อเป็นแค่น้องสาวปลอมๆ พี่ลายไทคงไม่ได้รัก ไม่ได้ห่วงช่ออย่างที่พูดจริงๆ หรอก"
 "ไม่ใช่อย่างนั้นนะ พี่รักน้องช่อจริงๆ นะจ๊ะ"
 ช่อม่วงหันมามองตาลายไท แอบเคลิ้มนิดนึง  ก่อนจะเรียกสติตัวเองคืนมา
 "รักแล้วทำกับช่ออย่างนี้ได้ไง ช่อไม่เชื่อพี่ลายไทหรอกค่ะ"
 ช่อม่วงหันหลังขวั่บ กอดอก งอนมากๆ
 "เอาอย่างนี้ละกัน พี่รู้ว่าพี่พูดอะไรไป น้องช่อก็คงไม่เชื่อ ถ้างั้นน้องช่อจะให้พี่ทำยังไงจ๊ะ น้องช่อถึงจะหายโกรธพี่  ไม่งั้นพี่ต้องไม่สบายใจแน่เลย"
 ลายไทสบตาช่อม่วงด้วยความจริงใจใสซื่อบริสุทธิ์ผุดผ่อง ช่อม่วงชะงัก ชักจะใจอ่อน
 "พี่สัญญานะว่า พี่จะรักและดูแลน้องช่อ เหมือนที่เคยพูดไว้ นอกจากคุณฟองดาวแล้ว น้องช่อจะเป็นผู้หญิงคนเดียวที่พี่จะดูแลตลอดไปจ้ะ"
 ช่อม่วงเผลอเคลิ้มไม่หยุด แต่แล้วก็ชะงัก "เอ๊ะ เมื่อกี๊พี่ลายไทบอกว่าไงนะคะ ทำไมมีชื่อคุณฟองดาวด้วยล่ะคะ"
 ลายไทยิ้มเขินๆ "เรื่องนี้พี่ยังไม่ได้บอกใครเลยนะ แต่ในฐานะที่น้องช่อเป็นน้องสาวคนเดียวของพี่ พี่จะ
 บอกน้องช่อละกัน ฟังนะ "พี่รักคุณฟองดาวจ้ะ"
 ช่อม่วงอึ้ง เข่าทรุด ไปไม่เป็นกันเลยทีเดียว
 หน้าบ้านฟองดาว ตงฉินเก๊กหน้าขรึมคุยกับฟองดาว
 "ดาวต้องขอโทษคุณจริงๆนะคะที่ช่วยคุณไม่สำเร็จ"
 "ช่างเถอะครับ ผมรู้ว่าคุณคงไม่เต็มใจช่วยผมตั้งแต่แรกอยู่แล้ว"
 "ไม่จริงนะคะ ตอนที่ดาวเห็นคุณถูกคู่หมั้นรังแก ดาวเห็นใจคุณจริงๆ แล้วดาวก็เต็มใจช่วยคุณด้วย"
 "พอเถอะครับคุณฟองดาว ถึงคุณจะบอกว่าคุณเต็มใจช่วยผม แต่สุดท้ายคุณก็เปลี่ยนใจทีหลังอยู่ดีไม่ใช่เหรอครับ"
 "นั่นเพราะดาวทนโกหกผู้ใหญ่ทั้งฝ่ายคุณแล้วก็ฝ่ายคู่หมั้นของคุณไม่ได้  แต่ถ้าคุณยังไม่พอใจ งั้นคุณจะโกรธจะเกลียดดาวก็ตามใจคุณนะคะ"
 ตงฉินสะดุ้งโหยง รีบปฏิเสธทันที "ไม่ครับไม่ ผมบอกได้เลยนะครับว่าในโลกนี้ไม่มีใครทำให้ผมโกรธหรือเกลียดคุณได้หรอกครับ ยกเว้นแต่ ..."
 ทันใดนั้นเองเสียงโจวก็แผดดังเข้ามา "ไอ้ตง"
 ตงฉินชะงัก หันไปเห็นโจวเดินย่างสามขุมเข้ามาก็ตกใจ โจวเข้าประชิดตัวตงฉินออกอากาศหวงลูกชายมากๆ บอกฟองดาวว่าลูกชายเขามีคู่หมั้นแล้ว เชิญฟองดาวไปหาผู้ชายเอาข้างหน้า อย่ามายุ่งกับลูกเขาอีก ตงฉินตกใจ บอกให้โจวหยุดพูดก่อน แต่โจวไม่หยุด ตงฉินลากโจวออกไปอย่างทุลักทุเล  ฟองดาวหน้าจ๋อยสุดๆ โดนด่าซะซึ้งเลย
00000000000000000000
 ช่อม่วงแกล้งทำเป็นป่วยหนัก เพื่อให้ลายไทมาเฝ้า แต่โดนแช่มชื่นออกตัวกัน โดยมีกิมท้อช่วย บอกให้ตงฉินเก็บเสื้อผ้ามาเฝ้าช่อม่วง ตงฉินไม่สามารถปฏิเสธได้ แล้วแช่มชื่นก็บอกลายไทไม่ต้องเฝ้า ไม่ต้องเป็นห่วง เพราะมีตงฉินมาคอยช่วยดูแลแล้ว
 ช่อม่วงนั่งโบ๊ะแป้ง ให้หน้าซีดๆ สักพักเสียงเคาะประตูดังขึ้น ช่อม่วงชะงัก รีบไปนอนห่มผ้าบนเตียงทันที  แล้วทำน้ำเสียงอ้อนสุดๆ
 "โอ๊ย เวียนหัวจัง บ้านหมุนติ้วๆๆ เลย"
 ตงฉินเปิดประตูเข้ามา หิ้วกระเป๋าเสื้อผ้าเห็นเข้าในห้อง เห็นท่าทางสำออยของช่อม่วงก็รำคาญ เลยเอาตุ๊กตาปาใส่ช่อม่วง ช่อม่วงชะงักหันมา เห็นตงฉินก็แปลกใจ
 "อ้าว ไอ้ตง แกมาทำไมห๊ะ ไหนว่าจะชวนพี่จั๊บแอบไปหาคุณฟองดาวไง"
 ตงฉินวางกระเป๋าเสื้อผ้าแล้วปิดประตู ปัง หันมาวีนใส่ช่อม่วง
 "ยังจะมีหน้ามาถามอีก ก็เพราะแผนสำออยของเธอนี่แหละ เลยทำฉันอดไปหาคุณฟองดาว แล้วแถมยังต้องขนเสื้อผ้ามาอยู่บ้านเธออีก"
 ช่อม่วงลุกพรวดขึ้น ไม่เชื่อหูตัวเอง "อะไรนะ นายขนเสื้อผ้ามาอยู่บ้านฉันเหรอ"
 "ก็ใช่น่ะดิ  พอดีอาม่าเห็นเธอป่วยเลยสั่งให้ฉันมาคอยดูแลเธออย่างใกล้ชิด ถึงขนาดให้มาอยู่บ้านเธอเลย"
 "บ้าที่สุด นี่ทีแรกฉันคิดว่าเราสองคนคิดแผนได้พิเรนจน์แล้วนะ เจอยายกับอาม่าเข้าไป เราสองคนชิดซ้ายเลย เฮ้อ แล้วอย่างนี้พี่ลายไทจะคิดยังไงเนี่ย ตายๆๆๆ คราวนี้ ฉันต้องเสียพี่ลายไทไปแน่ๆ"
 "นี่ เลิกโวยวายซักทีได้มั้ย แล้วมาช่วยกันคิดดีกว่า ว่าเราจะทำยังไงต่อไป"
 ช่อม่วงหยุดกึ้ก คิดว่าเอาไงดี
 ด้านแช่มชื่นกับกิมท้อ เอาหูแนบประตูห้องแอบฟังสีหน้าระรื่น กิมท้ออยากเข้าไปดู แช่มชื่นเห็นด้วย เลยเคาะประตูเรียกช่อม่วง ถามว่าทำอะไรอยู่ เข้าไปได้ไหม ช่อม่วงกับตงฉินตกใจ
 "ยายมา" ช่อม่วงลนลานกลัวแผนป่วยแตก เลยบอกกับตงฉิน "นอนลงสิวะ"
 ตงฉินคิดไม่ทัน รีบขึ้นไปนอนห่มผ้าบนเตียงกับช่อม่วง สักพักช่อม่วงนึกได้
 "เว้ย นายมานอนทำไม ฉันต่างหากคนป่วย"
 ตงฉินนึกได้ "เออ จริงด้วย"
 ตงฉินลุกขึ้นนั่ง ยังไม่ทันลุกจากเตียง ประตูก็เปิดพรวดเข้ามา แช่มชื่นกับกิมท้อเห็นตงฉินอยู่บนเตียงกับช่อม่วงก็ตกใจ
 "ทำอะไรกันลูก นี่ยายไม่คิดเลยนะว่าช่อกับหลานตงจะใจร้อนขนาดนี้ แต่ยายว่ารอให้แต่งงานกันก่อนดีมั้ยลูก" กิมท้อถูกใจ
 ช่อม่วงคิดอะไรไม่ออก ถีบตงฉินตกจากเถียง แล้วอ้างว่าเห็นจิ้งจกเลยให้ตกฉินจับให้ แช่มชื่นกับกิมท้อไม่อยากกวนเวลาสวีท เลยรีบจะออกจากห้อง แช่มชื่นแอบยิ้มๆ ให้ช่อม่วงกับตงฉิน อารมณ์แซวๆ แล้วเดินตามช่อม่วงไป ประตูปิดลงปัง ตงฉินหันขวั่บมาเอาเรื่องช่อม่วงที่ถีบเขาตกเตียง ช่อม่วงต่อปาก ต่อคำ
 "อ้าว ก็นายอยากซื่อบื้อมานอนข้างฉันทำไมล่ะ"
 "เชอะ คิดว่าฉันอยากนอนบนเตียงเธอนักรึไง  ฉันแค่ตกใจเฉยๆเว้ย อี๋ น่าขยะแขยงจะตาย"
 "มากไปแล้วนะไอ้ตง รังเกียจมากนักใช่มั้ย "
 ช่อม่วงเข้ามาบีบคอตงฉิน ตงฉินดิ้นรน แกะมือช่อม่วงออก แล้วกดข้อมือช่อม่วงลงบนเตียง เห็นเป็นภาพช่อม่วงนอนแผ่ แล้วตงฉินทำเหมือนจะปล้ำช่อม่วง ประตูเปิดเข้ามา แป้นเห็นทั้งคู่ก็ตกใจร้องลั่น ตงฉินรีบปล่อยช่อม่วงทันที
 "เอ่อ คุณยายให้แป้นมาเอากระเป๋าคุณตงฉินไปไว้ที่ห้องน่ะค่ะ ตามสบายนะคะ แป้นไม่รบกวนเวลาความสุขแล้วค่ะ"
 แป้นรีบบอก ก่อนจะเปิดประตูออกไปทันที ช่อม่วงกับตงฉินหันมาค้อนกัน หงุดหงิด
จบตอน 14

มนต์รักข้าวต้มมัด 15  
 โจวโวยวายอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง กับกิมท้อ ว่าตงฉินจะเตรียมตัวเป็นเจ้าบ่าวของช่อม่วงแล้ว จั๊บเองก็ไม่อยากเชื่อ แต่กิมท้อพัดไปยิ้มไปสีหน้ามีความสุข บอกว่าถ้าโจวได้มีโอกาสเห็นเอง จะรู้ว่าตงฉินกับช่อม่วงรักกันขนาดไหน กิมท้อพัดไปยิ้มไปบอกว่าเธอจะจัดงานแต่งให้ช่อม่วงและตงฉินอย่างเร็วที่สุด โจวกับจั๊บมองหน้ากัน โจวยักไหล่ไม่อยากเชื่อเลย
 โจวนำเรื่องไปบอกย้งยี้ หวังให้ย้งยี้เป็นตัวกันตงฉินออกมาจากช่อม่วง ซึ่งก็ได้ผล เมื่อย้งยี้รู้เรื่อง ก็รีบบุกไปที่โรงงานข้าวต้มมัดทันที เจอเข้ากับรื่นรมย์และแช่มชื่น ย้งยี้แผดเสียงอย่างหาเรื่อง ว่าเธอมารับตงฉินกลับบ้าน
 เสียงของย้งยี้ดังเข้ามาในห้องนอนของช่อม่วง ที่ตงฉินอยู่ด้วย ตงฉินกับช่อม่วงรีบเดินออกไปจากห้องทันที ย้งยี้ชะงักเห็นหน้าตงฉินก็ดีใจสุดๆ
 "ต่งต๊ง กลับบ้านกับย้งยี้นะ  ย้งยี้จะดูแลต่งต๊งเอง ไม่ให้ใครบังคับฝืนใจต่งต๊งอีกแล้ว"
 แช่มชื่นรำคาญ "ใครบังคับฝืนใจใครห๊ะ หลานตงกับยัยช่อเค้ารักกันจะตาย เธอนั่นแหละกลับไปได้แล้ว"
 ย้งยี้หันขวั่บไปที่แช่มชื่น "หุบปากเลยนะอีแก่ ชอบบงการชีวิตคนอื่นดีนัก เดี๋ยวก็ไม่ได้แก่ตายหรอก"
 แช่มชื่นโมโหสุดๆ รื่นรมย์เข้ามาเอาเรื่อง
 "หนอย กล้าด่าแม่ฉันเหรอ มาให้ตบปากซะดีๆเลยนะ"
 รื่นรมย์จะเข้าไปตบปากย้งยี้ ตงฉินทำอะไรไม่ถูก รีบเข้ามาห้ามระหว่างกลาง
 "ใจเย็นๆนะครับน้ารื่น" ตงฉินหันไปพูดกับย้งยี้ "ย้งยี้ กลับไปเถอะ อย่ามีเรื่องที่นี่เลย"
 "ไม่  ถ้าต่งต๊งไม่กลับไปกับย้งยี้ ย้งยี้ก็จะไม่ไปไหนทั้งนั้น"
 ย้งยี้สีหน้ามุ่งมั่นมากๆ ช่อม่วงหน้าเครียด เอาไงดีวะ เลยรีบไปโทรบอกกิมท้อ
 ย้งยี้เข้ากอดมาแขนตงฉินสีหน้าเว้าวอนมากๆ ยังไงก็ไม่ยอมกลับ ช่อม่วงบอกย้งยี้ ว่าหากไม่กลับ จะแจ้งตำรวจข้อหาบุกรุก แต่ย้งยี้ก็ไม่กลัว ทันใดนั้นเองแป้นวิ่งเข้ามาพร้อมคนงานชาย2คน คนงานเข้าไปรวมแขนย้งยี้ทั้งสองข้าง ย้งยี้ตกใจ แช่มชื่นบอกให้จับตัวย้งยี้ไปขังไว้ก่อน คนงานจับย้งยี้ออกไป
 ย้งยี้กรี๊ดลั่น แช่มชื่น รื่นรมย์ ช่อม่วง ตงฉิน แป้น ถอนหายใจเฮือกใหญ่ เหนื่อยเหลือเกิน
 รถของโจวขับเข้ามาจอดหน้าบ้าน กิมท้อเปิดประตูลงจากรถ จะเดินไป แต่ไม่เห็นโจวลงมาก็ชะงัก หันไปเรียก ให้ลงมา โจวหน้าเจื่อนๆ กลัวๆยังไงไม่รู้ ทันใดนั้นเองรื่นรมย์ก็เดินย่างสามขุมเข้ามา
 "ไอ้โจว มาแล้วเหรอห๊ะ แกมาเอาลูกสะใภ้ในดวงใจแกกลับไปเดี๋ยวนี้เลยนะ"  โจวหน้าหงอกลัวจัง
 แป้นกำลังไขประตูห้องที่ขังย้งยี้ออกมา ประตูเปิดพรวดออกมาทันที เห็นย้งยี้เดินออกมาจากห้องด้วยความโมโห
 "พวกแกกล้าทำกับย้งยี้อย่างนี้เหรอห๊ะ คอยดูนะย้งยี้จะสั่งมือปืนมาเก็บพวกแกให้หมดบ้านเลย"
 กิมท้อ เดินนำเข้ามา โดยที่รื่นรมย์ผลักโจวให้เดินเข้าไปย้งยี้เห็นโจวก็เดินเข้าไปฟ้องทันที
 "กู๋รู้มั้ยว่าพวกนี้มันทำอะไรกับย้งยี้บ้าง ย้งยี้จะให้อาป๊าจัดการพวกมันให้หมดเลยคอยดู"
 โจวหน้าเจื่อน "เอ่อ กู๋ว่าหนูย้งยี้กลับบ้านไปก่อนเถอะนะ"
 ย้งยี้ยืนยัน "ไม่ ถ้าต่งต๊งไม่กลับย้งยี้ก็ไม่กลับ"
 "เชื่อกู๋เถอะนะ กู๋ขอร้องล่ะ อย่าทำให้กู๋เดือดร้อนกว่านี้เลย"
 รื่นรมย์ยื่นหน้ามา "ใช่ ฉันรับรองเลยว่า ถ้าเธอไม่กลับ ไอ้แก่โจวเดือดร้อนแน่"
 โจวหันไปเหล่ๆมองรื่นรมย์อย่างกลัวๆ แต่ย้งยี้ยืนยันยังไงก็ไม่กลับ แช่มชื่นชักโมโหขึ้นมาบ้างบอกว่าจะให้แป้นโทรแจ้งตำรวจ โจวรีบมาขวาง ช่อม่วงเอือมสุดๆ หาทางเจรจาต่อรอง ว่าหากย้งยี้กลับไปโดยดี เธอจะให้ตงฉินไปเที่ยวด้วย ตงฉินสะดุ้งโหยง หันไปทำตาดุใส่ช่อม่วง ย้งยี้หันขวั่บมาทางช่อม่วง
 "เธอพูดจริงๆเหรอยัยตาโปน"
 "ใช่ แต่ถ้าเธอไม่กลับ ฉันจะให้ไอ้ตงย้ายสำมะโนครัวมาอยู่บ้านฉันถาวรเลย ว่าไง ตกลงจะกลับไปมั้ย"
 ย้งยี้เลิ่กคิ้วชักสนใจในข้อเสนอของช่อม่วง
 ช่อม่วงเดินเข้ามานั่งบนเตียงถอนหายใจเหนื่อยสุดๆ ตงฉินเดินย่างสามขุมเข้ามาเอาเรื่อง ปิดประตู
 "ยัยบะช่อ เรื่องอะไรเธอถึงไปพูดกับยัยย้งยี้อย่างนั้นห๊ะ รู้มั้ยว่าฉันจะต้องเจออะไรบ้าง ถ้าฉันไปเที่ยวกับยัยนั่น"
 "นี่ นายอย่ามาโง่แถวนี้ได้มั้ย เห็นแล้วรำคาญจริงๆเลย ถ้าฉันไม่พูดอย่างนั้นแล้วยัยนั่นจะยอมกลับไปดีๆเหรอ"
 "เธอก็พูดง่ายนี่ เธอไม่ได้มาเป็นฉัน เธอจะไปรู้อะไร"
 "แล้วนายจะเดือดร้อนอะไรห๊ะไอ้ตง คนที่รับปากยัยย้งยี้คือฉันต่างหาก ไม่ใช่นายซะ หน่อย ถ้ายัยย้งยี้มาทวงสัญญา นายก็บอกไปดิว่านายไม่เกี่ยว"
 ตงฉินชะงักกึ้ก เออ จริงด้วยว่ะ ช่อม่วงส่ายหน้าเอือมๆว่าตงฉินหายโง่ซะที ช่อม่วงหยิบหนังสือนิยายมานั่งอ่านสบายใจ ตงฉินเบ้หน้าหมั่นไส้ยัยนี่จริงๆเลย
000000000000000000000
 ตงฉินกับช่อม่วง วางแผนในช่วงที่คนในบ้าน คิดว่าพวกเขาสวีทกัน ใช้โอกาสนี้พากันออกไปข้างนอก อ้างว่าช่อม่วงอยากจะไปสูดอากาศบริสุทธิ์ เลยจะให้ตงฉินพาไป แต่พอออกไปข้างนอก ต่างคนก็บอกว่าให้ไปหาคนที่ตนเองรักให้เต็มที่
 โดยช่อม่วงดิ่งไปหาลายไทที่บ้าน อ้างว่าเธอไม่สบาย ไม่มีใครที่บ้านอยู่เลย อยากให้ลายไทพาไปหาหมอหน่อย ลายไทอึกอัก เพราะอยากไปหาฟองดาวมากกว่า แต่ก็ปฏิเสธช่อม่วงไม่ได้ แต่พอระหว่างทาง ช่อม่วงบ่นหิวข้าว ให้ลายไทพาไปกินข้าวที่ร้านอาหารก่อน ลายไทจำใจตามใจช่อม่วง
 ด้านตงฉินไปหาฟองดาวที่บ้าน อ้างว่ามะม่วงน้องสาวไม่สบาย อยากให้ฟองดาวไปเยี่ยม ฟองดาวอึดอัดใจ เพราะอยากเจอลายไทมากกว่า แต่ก็จำใจต้องไปกับตงฉิน แต่แล้วตงฉินก็อ้างว่า มะม่วงเพิ่งโทรมาบอกเขาว่าออกจากรพ.แล้ว ให้ไปเจอกันที่ร้านอาหารได้เลย
 แต่แล้วร้านที่ทั้งคู่เลือกไป ดันเป็นร้านเดียวกับที่ช่อม่วงไปนั่งกินกับลายไท ขณะที่โต๊ะช่อม่วง ลายไทนั่งหันหลังอยู่ ส่วนช่อม่วงหันหน้าออกไปทางประตูเลยเห็นตงฉินกับฟองดาวเดินเข้ามา ช่อม่วงตกใจรีบเอาเมนูปิดหน้าไว้ ทันที ตงฉินพาฟองดาวนั่งที่โต๊ะ ซักพักเหลือบไปเห็นช่อม่วงกับลายไทก็ชะงัก
 ช่อม่วงส่งซิกแนลเรียกตงฉินไปเจอกันหน้าห้องน้ำ ตงฉินพยักหน้าหงึกๆ ก่อนจะหันไปพูดกับฟองดาว ว่าขอตัวเข้าห้องน้ำก่อน
 ที่หลังร้าน หน้าห้องน้ำ ช่อม่วงกับตงฉินเดินเข้ามาหากัน สีหน้าเอาเรื่องด้วยกันทั้งคู่ ต่างคนต่างบ่นว่าทำไมต้องพามาร้านเดียวกัน ช่อม่วงยืนยันว่าเธอมาถึงร้านนี้ก่อน ฉะนั้นตงฉินต้องพาฟองดาวออกไป
 ฟองดาวเห็นตงฉินมาห้องน้ำนาน ก็เดินมาดู เช่นเดียวกันกับลายไท ทั้งหมดเลยได้เจอกัน ตงฉินกับช่อม่วงมองหน้ากันเลิ่กลั่กๆ ช่อม่วงคิดหาแผน เอาไงดี ก่อนจะคว้าแขนลายไทมั่บ
 "พี่ลายไทมาตามช่อเหรอคะ" ช่อม่วงบอกกับฟองดาว "นี่ไงคะ คนที่ช่อมาทานข้าวด้วย ไม่ทราบว่าคุณฟองดาวรู้จักพี่ลายไทรึยังคะ"
 ฟองดาวหน้าเจื่อนพูดไม่ออก น้อยใจลายไทสุดๆ
 "รู้จักแล้วล่ะ" ฟองดาวหันบอกกับลายไท "ไม่คิดเลยนะคะว่าจะบังเอิญเจอคุณที่นี่"
 ลายไทสีหน้ากังวลกลัวฟองดาวโกรธมากๆ ลายไทพยายามแกะมือช่อม่วงออก แต่ช่อม่วงเกาะยังกะเหาปลาวาฬ ไม่ปล่อยง่ายๆ ฟองดาวเสียใจมากหันขวั่บไปทางตงฉิน
 "เอ่อ คุณตงฉินคะ พอดีดาวไม่สบาย ขอตัวกลับก่อนได้มั้ยคะ"
 ตงฉินหน้าตาเลิ่กลั่ก ไม่คิดว่าแผนช่อม่วงจะได้ผล ตงฉินบอกว่าเขาจะไปส่ง ฟองดาวเดินออกไปเลย
 ตงฉินรีบเดินตามฟองดาวไป ลายไทหน้าเสีย อยากจะอธิบาย แต่ช่อม่วงกอดแขนลายไทแน่นแกล้งทำเป็นเวียนหัว แลดูจะตายภายในสามวันเจ็ดวัน ลายไททำอะไรไม่ถูก ได้แต่มองฟองดาวที่เดินออกไปแล้ว ช่อม่วงแอบยิ้มร้าย
 ตงฉินยืนส่งฟองดาวอยู่หน้าบ้าน เห็นสีหน้าฟองดาวไม่ค่อยสบายใจ
 "ฝากขอโทษมะม่วงด้วยนะคะที่ดาวรีบกลับมาก่อน เลยไม่ได้ไปเยี่ยม"
 "ไม่เป็นไรหรอกครับ  มะม่วงคงเข้าใจ เดี๋ยวผมอธิบายเอง"
 ตงฉินแอบยิ้มนิดๆ ที่เห็นฟองดาวกับลายไทผิดใจกัน
 ลายไทกำลังขับรถสีหน้าจ๋อยมากๆ ช่อม่วงแอบมองลายไท สงสารก็สงสารแต่ทำไงได้ ลายไทถามว่าช่อม่วงจะให้เขาพาไปรพ.ไหน ช่อม่วงชะงัก เกือบลืมไปเลย เลยอ้างว่า ป่านนี้หมอคงออกเวรแล้ว งั้นเธอขอไปงีบหลับที่บ้านลายไท เพราะคนงานที่บ้านเธอส่งเสียงดังรบกวน ลายไทไม่เต็มใจแต่ก็ต้องยอมจำนน
 หลังจากลายไทพาช่อม่วงมาส่งที่บ้านตนเอง ก็สตาร์ทรถออกไปทันที ช่อม่วงตกใจ เอะใจว่าลายไทคงไปหาฟองดาว เลยรีบโทรหาตงฉินให้ช่วยทันที
ลายไทมาง้อฟองดาวที่หน้าบ้าน
 "เรื่องเมื่อเช้าผมไม่ได้ตั้งใจจะผิดสัญญาจริงๆนะครับ แต่พอดีน้องช่อไม่สบายเลยขอให้ผมพาไปโรงพยาบาล แต่ระหว่างทางน้องช่อหิวข้าวผมก็เลยต้องพาน้องช่อทานข้าวก่อน แต่ผมไม่ได้จงใจผิดนัดคุณฟองดาวเลยนะครับ  คุณจะต่อว่าจะทำยังไงกับผมก็ได้ แต่อย่าโกรธผมเลยนะครับ ผมไม่อยากให้เราสองคนผิดใจกันเลย ไม่งั้นผมคงนอนไม่หลับแน่ๆ"
 ฟองดาวเห็นสีหน้าลายไทดูร้อนใจมากๆ ก็แอบขำออกมา
 "ดาวไม่โกรธคุณหรอกค่ะ เพราะดาวเองก็ผิดนัดคุณจะไปทานข้าวกับลูกศิษย์เหมือนกัน ครั้งนี้ถือว่าเราเจ๊ากันดีมั้ยคะ"
 ลายไทยิ้มออกมาด้วยความดีใจ
 "ขอบคุณครับ ที่คุณไม่โกรธผม อ้อ ลืมไป ผมมีของจะให้คุณด้วยครับ"
 ลายไทเปิดประตูรถออกมาหยิบกระถางดอกไม้ที่เตรียมให้ฟองดาวออกมา ยื่นให้ฟองดาว
 "สำหรับคุณครับ ผมปลูกเองกับมือเลย หวังว่าคุณฟองดาวคงชอบนะครับ"
 ฟองดาวรับกระถางดอกไม้มาด้วยความดีใจ ลายไทจะนัดฟองดาวกินข้าวไถ่โทษวันนี้ ฟองดาวกับลายไทยิ้มให้กันสีหน้ามีความสุขมากๆ เพลงซึ้งๆคลอขึ้นอย่างแทบไม่มีอะไรจะหยุดได้ แต่แล้วทันใดนั้นเอง ช่อม่วงในคราบมะม่วงก็เดินพรวดพราดเข้ามา
 "มะม่วงอยากเรียนตีขิมจนรอไม่ไหวแล้ว เรารีบไปเรียนกันเถอะค่ะครูดาว"
 ช่อม่วงลากแขนฟองดาวเข้าบ้าน ฟองดาวกับลายไทมองหน้ากันเลิ่กลั่กไม่รู้จะเอาไงดี ตงฉินแอบมองช่อม่วงกำลังจัดการกับลายไทและฟองดาว อย่างแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง
 "แสบจริงๆเลย ยัยบะช่อเอ๊ย"
 ตงฉินแอบยิ้มทึ่งในตัวช่อม่วงสุดๆ
จบตอน15

มนต์รักข้าวต้มมัด 16  
 ช่อม่วงรู้ว่าลายไทจะพาฟองดาวมาที่บ้าน ผ่านคนรับใช้ที่บ้านฟองดาว ทำให้ช่อม่วงรีบโทรหาไปตงฉิน ตงฉินตกใจ จะไปที่บ้านลายไท แต่ไปไม่ได้ เพราะย้งยี้จะมาลากตัวเขาออกไปเที่ยวตามสัญญา โดยพานักกล้ามสองคนมาจับตัวเขาไป ตงฉินเลยรีบโทรบอกให้ช่อม่วงมาช่วยเขาก่อน ช่อม่วงจำใจต้องไปช่วยตงฉินพาหลุดมาจากมือของย้งยี้ได้สำเร็จ แล้วรีบดิ่งไปที่บ้านลายไทกันทันที
 ด้าน แช่มชื่น กิมท้อ และแป้น กำลังเดินมาที่บริเวณบ้านลายไท เพราะแป้นที่รู้มาจากประมวลว่าลายไทจะพาแฟนมาที่บ้าน เลยอยากไปดูให้เห็นกับตาว่าแฟนของลายไทเป็นใคร
 ลายไทกับฟองดาวกำลังเดินชมสวนกล้วยอยู่ เห็นสีหน้าฟองดาวรู้สึกชื่นชมมากๆ
 "สวนที่นี่กว้างจังเลยนะคะ"
 "ที่ดินแปลงนี้เป็นที่ดินเก่าแก่ของตระกูลผมครับ เราทำอาชีพเกษตรกันมาหลายรุ่นแล้ว แม้แต่ผมเอง ผมก็ตั้งใจว่าจะทำอาชีพนี้ต่อไป"
 ฟองดาวแอบมองลายไทอย่างปลื้มๆ ชื่นชม "คุณเป็นคนมีอุดมการณ์ดีจังนะคะ ดาวว่าคนส่วนใหญ่ถ้ามีที่ดินอย่างคุณคงเลิกปลูกกล้วยทำการเกษตรแล้วหันไปทำอย่างอื่นกันแล้วมั้งคะ"
 "ทุกวันนี้ผมว่า รายได้ของผมก็พอที่จะเลี้ยงผมกับคนงานได้สบายๆอยู่แล้ว ผมเลยไม่รู้จะดิ้นรนไปทำไม ต่อให้อีกหน่อยผมมีครอบครัว ผมก็คงปลูกพืชอย่างอื่นเสริม หรือไม่ก็ลองทำการเกษตรแบบใหม่ที่จะช่วยให้รายได้เพิ่มขึ้น คุณฟองดาวว่าดีมั้ยครับ" ลายไทจ้องตาฟองดาว
 ฟองดาวชะงักเขินๆ "เกี่ยวอะไรกับดาวล่ะคะ"
 "เกี่ยวสิครับ เพราะคนที่ผมอยากอยู่ด้วยคือคุณนี่ครับ"
 ฟองดาวเขินม้วนต้วน ทันใดนั้นเอง เสียงกระแอมยายแช่มก็ดังเข้ามาทำลายบรรยากาศ ลายไทกับฟองดาวชะงัก หันมา แช่มชื่นกับกิมท้อมองหน้ากัน งงๆ นิดหน่อย ลายไทกับฟองดาวรีบยกมือไหว้แช่มชื่นกับกิมท้อ กิมท้อกับแช่มชื่นรับไหว้ ยังไม่หายงงที่แฟนลายไทคือฟองดาวนี่เอง
 "แหม ไม่คิดเลยนะว่า คนที่ใครๆพูดถึงกันจะหมายถึงเธอนี่เอง" แช่มชื่นมองไม่วางตา
 กิมท้อหัวเราะ "นั่นสิฮะ เซอไพรซ์จริงๆ"
 แช่มชื่นถามฟองดาว "มาเที่ยวบ้านลายไทเหรอ"
 "ค่ะ  พอดีคุณลายไทชวนมาดูสวนกล้วยที่บ้านน่ะค่ะ"
 "เป็นไงล่ะฮะ ใหญ่โตถูกใจรึเปล่า จะว่าไปลื้อก็ฉลาดนะที่เลือกคบอาคุณลายไท เพราะเขาน่ะตัวคนเดียว แต่มีทรัพย์สินเยอะแยะ รับรองว่าถ้าลื้อตกลงปลงใจแต่งงานกับอี  ยายเรือเกลือของลื้อคงสบายไปทั้งชาติแน่เลย จริงมั้ยฮะ อาคุณพี่แช่ม"
 แช่มชื่นหัวเราะตาม "จริงจ้ะกิมท้อ"
 แช่มชื่น กิมท้อ และแป้นหัวเราะกันคิกคัก ฟองดาวหน้าเจื่อนรู้สึกโดนดูถูก ประมวลรีบสะกิดแป้นให้เงียบ แป้นหันมาหงุดหงิดใส่ประมวล ลายไทเห็นสีหน้าฟองดาวดูเจื่อนๆ ก็รีบอธิบาย
 "เอ่อ คุณฟองดาวคงไม่คิดอย่างนั้นหรอกครับคุณยาย"
 "ตัวเขาน่ะอาจจะไม่คิดแต่ยายว่า ยายเขาน่ะคิดแน่ๆ ใช่มั้ยกิมท้อ" แช่มชื่นหันไปหากิมท้อ
 "อู๊ย ถูกที่สุดเลยฮ่า"กิมท้อรีบเป็นลูกคู่
 แช่มชื่นกับกิมท้อเม้าท์แจ่มใสกันสนุกปาก ลายไทมองฟองดาวด้วยความเห็นใจ
 ลายไท กับฟองดาวกำลังยืนส่งแช่มชื่นกับกิมท้ออยู่หน้าบ้าน
 "ไปก่อนนะจ๊ะลายไท  มีข่าวดีเมื่อไหร่อย่าลืมส่งข่าวยายด้วยนะ" แช่มชื่นอารมณ์ดี
 ลายไทอึกอักพูดไม่ออก แช่มชื่นกับกิมท้อยิ้มให้ฟองดาวอย่างหมั่นไส้นิดๆ ก่อนจะเดินออกไป แป้นโบกมือบ๊ายบายประมวลแล้วเดินตาม2ยายออกไป ประมวลส่ายหน้าเอือมๆ ก่อนจะเดินเข้าบ้าน ลายไทหันมาทางฟองดาวรู้สึกเป็นห่วงความรู้สึกฟองดาวมากๆ
 "คุณฟองดาวอย่าถือสาคุณยายแช่มกับอาม่ากิมท้อเลยนะครับ ผมว่าท่านคงมีเรื่องไม่ค่อยพอใจคุณยายของคุณก็เลยพูดไปอย่างนั้นเฉยๆ"
 "ช่างเถอะค่ะ  เวลาจะพิสูจน์เองว่าดาวกับคุณยายไม่เคยคิดอย่างนั้น แค่คุณเข้าใจดาวก็พอใจแล้วล่ะค่ะ"
 สองคนยิ้มให้กันด้วยความเข้าใจ ทันใดนั้นเองรถช่อม่วงก็ขับเข้ามาจอด จากนั้นช่อม่วงรีบปรี่เข้ามาเกาะแขนลายไททันที ตงฉินเปิดประตูลงมารีบปรี่มาหาฟองดาว ลายไทกับฟองดาวมอง2คนเลิ่กลั่กงงๆ ลายไทถามช่อม่วงว่ามีธุระอะไรกับเขาหรือเปล่า ช่อม่วงยิ้มบอกว่าเธอไม่มี แต่ตงฉินมี
 "ครับ พอดีมะม่วงบอกให้ผมมารับคุณฟองดาวกลับไปสอนน่ะครับ"
 ฟองดาวทำหน้างงๆ "แล้วคุณรู้ได้ยังไงคะว่าดาวอยู่ที่นี่"
 ช่อม่วงบอกแทน "อ๋อ ช่อเป็นคนบอกเองล่ะค่ะ ก็บ้านช่ออยู่ติดกับบ้านพี่ลายไทแค่นี้เองนี่คะ"
 ลายไทสงสัย "น้องช่อไม่สบายหายแล้วเหรอจ๊ะ"
 ช่อม่วงนึกขึ้นได้รีบแกล้งทำสำออยอ่อนแอออเซาะลายไททันที
 "ยังเลยค่ะ งั้นพี่ลายไทพาช่อเข้าไปนอนในบ้านหน่อยนะคะ นอนห้องพี่ลายไทเลยก็ได้นะคะ"
 ฟองดาวหน้าเจื่อน ไปเลยที่เห็นช่อม่วงดูสนิทสนมกับลายไทมาก ลายไททำหน้าไม่ถูกกลัวฟองดาวเข้าใจผิด ตงฉินบอกฟองดาว
 "รีบไปกันเถอะครับคุณฟองดาว เดี๋ยวยัยมะม่วงรอนานจะมาว่าผมอีก เชิญครับ"
 ฟองดาวอึกอักไม่รู้จะพูดกับลายไทยังไงดี เลยขอตัวก่อน ฟองดาวเดินออกไปกับตงฉิน ตงฉินหันมาส่งซิกแนลช่อม่วง ช่อม่วงนึกได้รีบโยนกุญแจรถให้ตงฉิน ก่อนจะหันมายิ้มหวานให้ลายไท อม่วงกอดแขนลายไทเดินเข้าบ้าน ลายไทมองตามฟองดาวจ๋อยๆ
 ตงฉินกำลังขับรถอยู่ หันไปเห็นฟองดาวที่นั่งทำหน้าจ๋อยๆ อยู่ก็รีบใส่ไคล้ทันที
 " คู่ยัยช่อม่วงกับคุณลายไทแล้วก็น่าอิจฉานะครับ ผมได้ยินว่าสองคนนี้เขสนิทมาก แต่ไม่คิดว่าจะสนิทกันขนาดนี้ นี่มองผ่านๆผมนึกว่าเป็นแฟนกันเลยนะครับ"
 ฟองดาวสีหน้าจ๋อยกว่าเดิม "คุณช่อม่วงเขาเป็นคนน่ารัก ก็ไม่แปลกหรอกค่ะที่ใครๆจะชอบเธอ"
 "แต่ยกเว้นผมนะครับ ถึงผมกับยัยช่อจะเคยเกือบโดนจับแต่งงานกันก็เถอะ  คนที่ผมชอบมีแค่" ตงฉินเขิน "เอ่อ..ยังไงก็ไม่ใช่ยัยช่อหรอกครับ"
 ตงฉินเขินม้วนต้วน ดูไม่เป็นตัวของตัวเองมากๆ
 ช่อม่วงนอนอยู่บนโซฟา พลางคุยกับลายไทที่นั่งอ่านหนังสืออยู่ใกล้ๆไปด้วย
 "ช่อเพิ่งรู้นะคะพี่ลายไทว่า ไอ้ตงกับคุณฟองดาวสนิทกันมาก เห็นไอ้ตงมันอวดว่าไปไหนมาไหนกับคุณฟองดาวบ่อยๆ ช่อก็เพิ่งจะเห็นกับตาแหละค่ะว่าใช่จริงๆ"
 ลายไทหน้าเจื่อน จ๋อยสุดๆ "ก็เขามีธุระกันไม่ใช่เหรอจ๊ะ"
 "แต่ถึงขนาดมารับกันไปไหนมาไหนได้ช่อว่าก็ไม่ธรรมดาแล้วล่ะค่ะ อีกอย่างผู้หญิงด้วยกันดูออกว่าคุณฟองดาวต้องมีใจให้ไอ้ตงแน่เลย พี่ลายไทต้องระวังให้ดีนะคะ ช่อเตือนด้วยความหวังดีเลยนะคะเนี่ย"
 ช่อม่วงยิ้มกริ่มทำหน้าซื่อใจคด ลายไทจ๋อยสุดๆ ชักระแวงกลัวจะเป็นจริง
 เช้าวันรุ่งขึ้น ลายไทยืนเก้ๆ กังๆ อยู่หน้าบ้านฟองดาว ตัดสินใจว่าจะกดออดดีมั้ย ทันใดนั้นเองประตูเปิดออกมา เห็นว่าฟองดาวเดินออกมาพอดี ฟองดาวเห็นหน้าลายไทก็แปลกใจ ว่าทำไมไม่กดออดเรียก ลายไทอึกอัก บอกความในใจ ว่าเขาอึดอัด มีเรื่องอยากถามฟองดาว
 "ผมอยากทราบว่า คุณกับคุณตงฉิน มีอะไรมากกว่าการเป็นคนรู้จักกันรึเปล่าครับ"
 ฟองดาวฟังที่ลายไทพูดก็หัวเราะขำ ลายไทหน้าเหวอ ขำอะไรวะ
 "โถ่ เรื่องนี้นี่เอง คุณตงฉินเขามาส่งข้าวที่บ้านดาวเป็นประจำค่ะ แล้วลูกพี่ลูกน้องเขาก็มาเรียนดนตรีกับดาว เราไม่ได้มีอะไรมากกว่านั้นจริงๆ ค่ะ"
 ลายไทยิ้มกว้างอย่างสบายใจ "จริงเหรอครับ ผมนี่แย่จริงๆ ไม่รู้เหมือนกันว่ากลายเป็นคนคิดเล็กคิดน้อยอย่างนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่"
 "งั้นถ้าดาวถามอะไรคุณบ้าง คุณจะว่าอะไรมั้ยคะ"
"ไม่ครับ คุณฟองดาวอยากรู้อะไรเหรอครับ"
 "ดาวเห็นคุณสนิทกับคุณช่อม่วงมาก เลยอยากรู้ว่า คุณสองคนมีอะไรมากว่าการเป็นพี่น้องที่โตมาด้วยกันรึเปล่าคะ"
 "ผมกับน้องช่อเราเป็นเหมือนพี่น้องกันจริงๆ ครับ ผมก็ไม่รู้จะหาอะไรมายืนยัน นอกจากคำพูด แต่ถ้าคุณดาวให้เวลาผม ผมจะพิสูจน์ให้คุณเห็นว่า น้องช่อเป็นแค่น้องสาวของผมจริงๆ คนที่ผมรักมีแค่คุณฟองดาวคนเดียวนะครับ"
 ฟองดาวฟังคำพูดลายไทก็ยิ้มด้วยความดีใจ ปนเขินๆ
 "ค่ะ ดาวเชื่อคุณ ถ้างั้นต่อไปนี้เราจะไม่สงสัยเรื่องนี้กันอีกแล้ว ดีมั้ยคะ"
 ลายไทกับฟองดาวสบตากันแววตาหวานฉ่ำกำลังดี ทันใดนั้นเอง แจ่มใสเดินออกมา โดยที่น้อยถือซออู้กับซอด้วงตามออกมาด้วย แจ่มใสเห็นลายไทก็ชะงักถือตัวขึ้นมาทันที ลายไทชะงักยกมือไหว้แจ่มใส
 "คราวหน้าคราวหลังมาบ้านนี้ ช่วยเข้าไปคุยในบ้านด้วยนะ มายืนคุยกันหน้าบ้านเกิดคนอื่นเห็นเข้าเค้าจะมองไม่ดี" แจ่มใสแกมดุ
 ฟองดาวเห็นลายไทเกร็งๆ เลยรีบตัดบท ถามแจ่มใสจะไปไหน แจ่มใสบอก
 "อ๋อ พอดียายเห็นว่าเครื่องดนตรีไทยบ้านเรามีเยอะเกินไป เลยว่าจะเอาไปขายซะหน่อย บ้านจะได้ไม่รก"
 ฟองดาวชะงักแปลกใจ หันไปมองน้อย น้อยก้มหน้างุด ไม่รู้ไม่ชี้
 "แต่ปกติคุณยายหวงเครื่องดนตรีมากไม่ใช่หรอคะ"
 แจ่มใสอึกอัก ไม่รู้จะพูดยังไงว่าโดนจดหมายทวงหนี้อยู่ "ไม่หรอกลูก ของพวกนี้เป็นของนอกกายทั้งนั้น ไว้มีเงินเราจะซื้อเมื่อไหร่ก็ได้"
 ลายไทอาสา "เอ่อ ถ้างั้นให้ผมพาไปดีมั้ยครับ คุณท่านจะได้ไม่ต้องลำบากขึ้นรถไปเอง"
 แจ่มใสชะงักคิด ดีเหมือนกัน ประหยัดตังค์
 ช่อม่วงสีหน้าตื่นเต้นมากๆ ทันทีที่ได้คุยกับตงฉิน
 "ว่าไงนะ นายรู้แล้วเหรอว่าทำยังไงพี่ลายไทกับคุณฟองดาวถึงจะเลิกกัน"
 "ใช่ ด้วยปัญญาอันชาญฉลาดของฉัน ทำให้ฉันนึกออกว่า เรามองข้ามใครคนนึงไป"
 ช่อม่วงชะงักด้วยความสนใจ "ใครเหรอ"
 "ก็หม่อมไงล่ะ ทำไมเราไม่ยุให้หม่อมเกลียดนายลายไท แล้วกีดกันไม่ให้สองคนนั้นรักกัน แค่นี้เราก็ไม่ต้องเหนื่อยแล้ว"
 ช่อม่วงคิดตามชักสนใจขึ้นมาเหมือนกัน ช่อม่วงกับตงฉิน จิกหางตาร้ายสุดๆ
จบตอน 16

เครดิต : www.oknation.net/blog/lakorn
   
 
ความคิดเห็น


.: ต้องการแสดงความคิดเห็น กรุณาบันทึกความคิดเห็นของคุณลงบนแบบฟอร์มข้างล่างนี้ ขอบคุณค่ะ :.
ละครปัจจุบันตอนล่าสุด
(ตอนอื่น ๆ)
ตอนที่ 13 - 16
ละครที่ฉายอยู่ปัจจุบัน
จามอง ยอดหญิงผู้พิทักษ์แผ่นดิน (3)
ซอนต๊อก มหาราชินีสามแผ่นดิน (15)
ร่วมแสดงความคิดเห็น
* ชื่อ :  
    
อีเมล์ :  
    
* รายละเอียด :  
  

ใส่ข้อมูลได้อีก ตัวอักษร
 
* ใส่ค่าตามภาพ :  
  
 
 
SABUYJAISHOP ผู้ให้บริการทางการตลาดออนไลน์ สำหรับร้านค้าหรือผู้ประกอบการ ที่ต้องการนำเสนอสินค้า โฆษณา ประชาสัมพันธ์ร้านค้า หรือสินค้าในร้าน โดยเรามีเครื่องมือที่จะช่วยอำนวยความสะดวกในการเปิดร้านค้า โฆษณาสินค้า และระบบการสั่งซื้อสินค้าไว้พร้อมสรรพแล้ว สำหรับผู้ที่ต้องการช่องทางในการทำธุรกิจขายสินค้าออนไลน์